_ Het Zaad wordt in het begin van O&ober rijp, en.hetzelwe moet vóór het afvallen -der Bladen werfameld 
worden, wanneer de voortplanting het best en zekerst daardoor gefchieden zal. Hetzelve is in gedaante van 
de gewoone foort daardoor onderfcheiden dat het niet alleen geelachtig:is, maar dat het ook verre uitgerekte 
Vleugelen heeft, die hetzelve van gedaante eene Nachtkapel doen gelijken (2). 
De Bladen zijn glad en teder, en meer ten aanzien van hunne grootte dan van gedaante onderfcheiden 3 
fommigen, en voornamelijk de zodanigen die bij gen tweeden groei opfchieten, hebben, jong zijnde, eene 
roode kleur Cc). Zij ftaan op-lange fleelen , in vijf of zeven lappen gedeeld, en onderfcheiden zich van den 
gewoonen Ahorn daardoor niet alleen dat de lappen in fcherpe punten uitlopen, maar ook dat hun rand van 
fcherpe punten is voorzien , en dat dezelven diep zijn uitgefneden (4). Van boven hebben de Bladen eene | 
fchoone lichtgroene kleur, van onder zijn zij witgroen en met verfcheiden ribben doorweven. Sommigen der, 
oude Bladfteelen zijn eveneens rood. De Rups, Phal. Difpar. Linn., en de Maikever , Scarabeus mela= 
lontha, zouden de jonge Bladen eveneens benadelen âls de andere Ahornùboomen , indien zij niet door het 
melkvocht , het welk bij de minfte kwetfing er uitvloeit, teraggehouden wierden, 
Dè groei en het gebruik zijn eveneens als van de gewoone Ahornboomen ; doch het Hout minder digt zijnde 
kan hetzelve wel tot Brandhout, maar niet tot fijne Gereedfchappen en Muziekinftrumenten gebruikt wor- 
den , niettegenttiande de Knoesten en Wortelen fraai gemarmerd zijn. 
In Zweden en Noarwegen gebruikt men de ‘jonge Bladen als Agurkjes ingelegd, en de grooteren als Moes3 
droog zijnde ‚ kunnen zij als Stro gebruikt worden, en geven zeer goede mist. | 
Uit het Sap kan, even als uit dat van de andere Ahornfoorten , Suiker bereid worden. 
De voortplanting gefchiedt bij ons meest door zoging op de ftammen der gewoone foort. Schoon de Boom 
in een koud Climaat groeit, heeft men toch voorbeelden dat hij bij zeer ftrenge koude geleden , maar uit den 
Wortel en het benedenfte des Stams jonge fcheuten gedreven heeft. | 
In den Winter onderfcheiden de Knoopen , inzonderheid, die welken, zo zij aan den Zon zijn blootge- 
steld, donkerrood rood zijn „den droogen Tak van de andere foorten. 
Das eek En Ss ree) ed at 9 4 
it lem 0 rik za id Eene me 
à eben Kaap hei. 
GE are ne 
