22 



zoowel BONNIER als RODEWALD en WlLSING zich zelf de 

 noodige gegevens hiertoe verschaft. Heeft men echter bij 

 het nemen der proeven niet tevens de hoeveelheid uitgeademd 

 koolzuur bepaald, dan moet men deze waarden uit andere 

 publicaties trachten te vinden. Ik heb hierop nu voornamelijk 

 nageslagen het onderzoek van KlJYPER (1909) over „De 

 invloed der temperatuur op de ademhaling der hoogere 

 planten". Hier vindt men ook een uitgebreid literatuur-over- 

 zicht over het onderwerp: ademhalingsintensiteit bij verschil- 

 lende temperaturen. 



Dit dus omtrent de hoeveelheid uitgeademd koolzuur. Wil 

 men hieruit het bij-behoorend aantal vrijgekomen caloriën 

 berekenen, dan moet men zich in elk bijzonder geval aller- 

 eerst afvragen, welke stoffen naar alle waarschijnlijkheid het 

 uitgangspunt hebben gevormd voor de ademhalingsprocessen. 

 Naar gelang men te doen heeft met zaden, die voornamelijk 

 zetmeel, eiwit of vet als reservestoffen bevatten, zal dit uit- 

 gangspunt en tevens het calorisch effect der ademhaling ver- 

 schillend zijn. 



Men berekent dus het aantal caloriën, dat vrij komt bij 

 volledige oxydatie der grondstof tot koolzuur en wel voor 

 die gewichtshoeveelheden, die men kan berekenen uit de 

 gevonden hoeveelheid uitgeademd CO2. 



Hierin is natuurlijk veel willekeurigs, daar men alleen het 

 begin- en eindpunt der reacties kent, terwijl de tusschen- 

 liggende reacties voor een groot gedeelte slechts onvolledig 

 bekend zijn. 



