27 



een zóó gewichtige rol bij de kieming heeft gespeeld, is uit 

 de verbrandingswarmte niét af te leiden. 



De verbrandingswarmte heb ik bepaald door middel van 

 de bombe van BERTHELOT, tot het uitvoeren van welke 

 waarnemingen Professor COHEN mij, met de grootste wel- 

 willendheid, in zijn laboratorium de gelegenheid heeft verschaft. 



Uit de proeven van RODEWALD en WlLSING is gebleken, 

 hoe ingewikkeld de berekeningen van de verbrandingswarmte 

 waren, wanneer men te werk ging op de manier, waarop 

 zij dat deden. Door de bepalingen met behulp van boven- 

 genoemde bombe te doen, worden de berekeningen echter 

 heel wat eenvoudiger. 



Deze bombe ') is een nikkelen vat, dat van binnen met 

 een laag platina, of, wat goedkooper en even doelmatig is, 

 met email bedekt is. Hierin heeft de verbranding plaats. De 

 stof, die men wenscht te onderzoeken, wordt op een platina 

 lepeltje, dat aan de deksel bevestigd is, gebracht, de deksel 

 wordt dichtgeschroefd en met behulp van een schroefventiel 

 in deze laatste wordt de bombe gevuld met zuurstof, tot 

 een drukking van 20 atmospheren. 



Nu wordt de bombe in het water van een calorimeter 

 geplaatst, waarvan, onder sterk roeren, de temperatuur tot 

 op V1000 nauwkeurig kan worden afgelezen. 



Om de verbranding in te leiden, dient de volgende inrichting : 

 vlak boven het platina lepeltje is een haarfijn ijzerdraadje, 

 van bekende lengte, in een aantal windingen aangebracht ; 

 dit is bevestigd aan twee platina draden, die, geisoleerd door 



1) Zie: OSTWALD-LUTHER. Physiko-Chemische Messungen. 3 e Auflage, 

 1910, blz. 327. 



