36 



van vergelijkingsmateriaal de kas zeker verre te verkiezen 

 was boven de kamer van constante temperatuur. 



Voordat de tarwekorrels nu verbrand werden, moesten 

 ze gedroogd worden; dit gebeurde door hen eenigen tijd in 

 een droogstoof op 100° te verhitten. De ongekiemde tarwe- 

 korrels, of diegene, die nog slechts weinig gekiemd waren, 

 konden zóó in hun geheel op het platina lepeltje in de bombe 

 gebracht worden. Waren de korrels al in een verder kiemings- 

 stadium, dan werden de worteltjes na het drogen zóó bros, 

 dat ze niet zonder af te breken in de bombe gebracht kon- 

 den worden; vielen ze hierbij van het lepeltje af, dan was 

 de kans op onvolledige verbranding zeer groot. Het was 

 dus beter, deze kiemplanten, nadat ze gedroogd waren, in 

 een mortier fijn te poederen, en hen zóó fijn gewreven op 

 het lepeltje te brengen. 



Voordat de korrels (voor deze proeven telkens 100 tege- 

 lijkertijd) te kiemen werden gezet, werd het gewicht dus 

 nauwkeurig bepaald. Daarna werden de, in de droogstoof 

 gedroogde, kiemplanten weer gewogen. Het lepeltje was te 

 klein om er dezen geheelen voorraad op te brengen ; daarom 

 moest het gedeelte, dat voor de proef gebruikt werd, ook 

 gewogen worden; zoodoende was dit gedeelte dus een be- 

 kende fractie van het eerst bepaalde drooggewicht, zoodat 

 de verbrandingswarmte voor dit gewicht eenvoudig door 

 vermenigvuldiging berekend kon worden. 



Nu is het nog een punt van overweging geweest, of mis- 

 schien dit drogen bij 100° een merkbaren invloed op het 

 energie-verlies kon hebben. Het is mogelijk dat, voordat de 

 kiemplanten zóó hoog in temperatuur waren gestegen, dat 



