45 



Het toestel, waarmee ik eerst heb getracht deze bepalingen 

 te doen, bleek hiervoor geheel ongeschikt, maar volledigheids- 

 halve wil ik het toch eerst beschrijven. 



De kiemplanten werden in een ruim Dewar's vat gebracht; 

 dit vat werd door een dikke houten deksel afgesloten. De 

 warmtebron bevond zich dus in een ruimte, die zeer slecht 

 de warmte geleidde. Dit toestel was geplaatst in een groot 

 waterbad, dat, door middel van een zeer nauwkeurig wer- 

 kenden thermoregulator, met groot toluolvat, op temperatuur 

 kon gehouden worden. Om het vat was in verscheidene 

 windingen een lange looden buis gelegd; deze buis was met 

 een caoutchoucslang verbonden met een andere buis, die, 

 door de deksel van het vat naar binnen tredende, door de 

 geheele lengte van het vat doorliep en pas op den bodem 

 hiervan uitmondde. Hierdoor kon de lucht in het vat binnen- 

 treden. In de deksel was een tweede opening, communicee- 

 rend met een buis, die voor den afvoer der lucht diende; 

 een aspirator zorgde er voor, dat de lucht met een vaste 

 en nauwkeurig te bepalen snelheid door het toestel werd 

 gezogen. 



Twee thermometers volgens BECKMANN, die nauwkeurig 

 geijkt en met elkander vergeleken waren, dienden om de 

 temperatuur van de lucht te meten. De eerste was aange- 

 bracht op den weg, dien de lucht nam, vlak vóór dat deze 

 in het vat trad. Deze temperatuur was dus tevens die van 

 het water, waardoor de lucht op constante temperatuur was 

 gebracht. De tweede thermometer stak boven in de deksel, 

 op die plek, waar de lucht weer uit het toestel werd gezogen. 



Het principe dezer inrichting is duidelijk. Van de warmte, 



