49 



Gaan we nu even nauwkeurig den weg na, dien de lucht 

 door het toestel moest volgen. — Voordat deze in het waterbad 

 binnentrad, moest zij strijken door twee waschflesschen en 

 een U-buis. In de eerste flesch bevond zich sterke kaliloog 

 en in de U-buis uitgegloeid puimsteen, eveneens gedrenkt in 

 kaliloog; hierdoor werd dus het koolzuur, dat de lucht be- 

 vatte, tegengehouden (dit heeft eigenlijk alleen maar beteekenis, 

 wanneer men tevens het volume uitgeademd koolzuur meet). 

 In de tweede waschflesch was geconcentreerd H2SO4 gebracht, 

 om mogelijke verontreinigingen, als NH3 enz. te absorbeeren. 



Van deze tweede flesch voerde een caoutchouc-slang in het 

 waterbad ; al heel spoedig sloot deze slang aan bij een koperen 

 buis, waarvan het onderste gedeelte doorboord was door tal- 

 rijke kleine openingen. Dit gedeelte bevond zich in een wijde 

 glazen buis (R), die met water gevuld was, tot even boven 

 deze openingen. De glazen buis was afgesloten door een 

 kurk, met twee doorboringen ; door de eene trad de koperen 

 buis naar binnen, door de andere was een buis gestoken, 

 waardoor de lucht deze ruimte weer verlaten kon. De lucht 

 moest dus uit één der kleine openingen in de koperen buis 

 naar buiten treden en een waterkolom doortrekken, voordat 

 zij haar weg verder kon vervolgen. Deze inrichting zorgde 

 er voor, dat de lucht verzadigd werd met waterdamp bij de 

 temperatuur van het waterbad. Nu moest zij gaan door de 

 looden buis (G), die zich in verschillende windingen om het 

 koperen vat heen bevond. Bij deze buis sloot een T-stuk 

 aan, zoodat van hier af de weg, dien de lucht kon nemen, 

 zich in tweeën splitste ; door de beide openingen H en I kon 

 zij onder in het vat naar binnen treden. Van daar moest zij 



