17 



veelheid warmte tijdens de kieming in vrijheid gesteld. Deze 

 som, door 7 gedeeld, werd beschouwd voor te stellen de 

 warmte per dag bij de kieming ontwikkeld. 



Hiertegen is nu nogal veel in te brengen : ten eerste zal 

 de kieming in deze afgesloten ruimte zeker niet 7 dagen lang 

 normaal plaats hebben, wat door PEIRCE zelf erkend werd, 

 daar hij meedeelde, dat de inhoud van één flesch er nog 

 frisch uit zag, de andere erwten waren echter alle aan het 

 gisten, of met zijn eigen woorden : „the peas in flask 1 were 

 fairly rotten, in flask 3 and 6 the peas were about equally 

 bad, but decidedly less rotten than in 1". Het is dus zeker 

 te betwijfelen, of de warmte-ontwikkeling der laatste dagen 

 aan de kieming mocht worden toegeschreven. Voorts is de 

 warmte-ontwikkeling de eerste dagen stellig niet even groot 

 als later, zoodat een gemiddelde hoeveelheid warmte per dag 

 berekend, nog naar verhouding groote verschillen moest ver- 

 toonen met de warmte, die werkelijk gedurende de opeen- 

 volgende dagen bij de kieming was vrijgekomen. 



De ongunstigste invloed op de verkregen uitkomsten was 

 echter zeker wel de te kleine correctie aangebracht voor de 

 uitstraling, zoodat dit noodzakelijk ten gevolge moest hebben, 

 dat de berekende waarden te laag uitvielen. 



Wanneer PEIRCE dus, bij de berekening van de kiemings- 

 warmte per K.G. in één minuut ontwikkeld, tot de ontdekking 

 komt, dat de waarde, die hij hiervoor vond, aanmerkelijk 

 lager is dan de door BONNIER opgegeven waarde, is het 

 zeer de vraag of PEIRCE op grond van deze waarnemingen 

 mag zeggen, dat de waarden, door BONNIER gevonden, te 

 hoog zijn. 



