zettingen tijdens de kieming, dan kan men hiertoe verschillende 

 wegen inslaan. 



Deze zijn: 



l e . De verbrandingswarmte van het zaad, vóór de kieming 

 en nadat deze een zekeren tijd is voortgeschreden, te 

 bepalen. 



2 e . Het volume uitgeademd koolzuur te meten, en te be- 

 rekenen hoeveel warmte bij de volledige oxydatie van het 

 ademhalingsmateriaal tot dit volume koolzuur moet zijn vrij- 

 gekomen. 



3 e . De vrijgekomen warmte direct door de temperatuur- 

 stijging te meten. 



De waarde en het onderling verband van deze drie 

 methoden voor de bepaling van de energie-omzettingen bij 

 de kieming worden in de hoofdstukken, die in 't bijzonder 

 hieraan gewijd zijn, uitvoeriger uiteengezet. Het is te ver- 

 wachten, dat men, door op deze verschillende manieren waar 

 te nemen, energie-hoeveelheden zal vinden, die niet geheel 

 aan elkaar beantwoorden, maar die elkaar daardoor juist 

 goed aanvullen, wat betreft het leveren van vergelijkings- 

 materiaal, en zoodoende kunnen brengen tot een beter inzicht 

 in de energie-verhoudingen onderling. 



