52 



De zwakke stroom, die ontstond door het temperatuur- 

 verschil der naalden, werd gestuurd door een uiterst gevoeligen 

 spiegelgalvanometer van Siemens en Halske. Door middel 

 van een Nernstlampje werd via den spiegel een lichtbeeldje 

 op een verdeelde schaal geworpen. Hoe sterker dus de stroom 

 was, door den galvanometer gezonden, hoe grooter de uit- 

 wijking van den spiegel, en dientengevolge van het licht- 

 beeldje op de schaal was. 



In de eerste plaats was het nu zaak te onderzoeken, hoe 

 groot deze uitwijking was, wanneer de naalden een bekend 

 temperatuurverschil hadden. 



Hiertoe werd de thermonaald L in een waterbad gebracht, 

 dat door middel van een thermoregulator op constante tem- 

 peratuur werd gehouden, terwijl de naald K zich bevond in 

 een Dewar's vat, gevuld met water van een iets hoogere 

 temperatuur dan de omgeving. Een watteprop sloot de ope- 

 ning van het vat af, en zorgde voor een betere isolatie. Het 

 water in het vat koelde nu zeer langzaam af, zoodat het 

 temperatuurverschil met het water, waarin zich L bevond, 

 grooter werd, Voor het meten van dit verschil dienden twee 

 thermometers volgens BECKMANN, die nauwkeurig met elkaar 

 vergeleken waren en in staat stelden, het temperatuurverschil 

 tot op V1000 af te lezen. Iedere thermometer bevond zich 

 in de onmiddellijke nabijheid van een thermonaald. Nu werd 

 waargenomen, hoe groot de uitwijking van het spiegelbeeldje 

 bij een bepaald temperatuurverschil was, en hieruit de uit- 

 wijking berekend voor 1° temperatuurverschil. 



Door dit een groot aantal malen voor verschillende tem- 

 peratuurintervallen te herhalen en te controleeren, of de 



