56 



strooken nat filtreerpapier moesten er voor zorgen, dat de 

 ruimte binnenin met waterdamp verzadigd was, zoodat de 

 omstandigheden zooveel mogelijk vergelijkbaar zouden zijn 

 met die, waaronder later de proeven plaats zouden hebben. 

 Dan werd het toestel in het waterbad geplaatst, dat door 

 middel van regulator en mikrobrander op een vaste tempe- 

 ratuur werd gehouden. 



De lucht werd doorgezogen met een snelheid van 3 L. in 

 het uur en de koperen staven M en N werden verbonden 

 met de beide polen van den accumulator. Oorspronkelijk was 

 het vat op een lagere temperatuur dan het omringende water; 

 door middel van de lucht van constante temperatuur, die binnen 

 stroomde, geholpen door de warmte-ontwikkeling in den man- 

 ganien-draad, zou dit temperatuurverschil minder worden, tot 

 het eindelijk was, daarna moest de uitstroomende lucht 

 hooger in temperatuur worden dan de binnenstroomende, 

 dank zij de warmtebron in het vat. Dit zou zóó lang duren, 

 totdat dit verschil een maximum had bereikt. Grooter zou 

 bij de gegeven doorstroomingssnelheid van de lucht het 

 verschil, door deze bepaalde warmtebron veroorzaakt, niet 

 worden, 



Het duurde geruimen tijd (3 a 4 uur) voordat deze maximum 

 uitwijking was bereikt; daarbij moet opgemerkt worden, dat 

 kleine temperatuurverschillen van het omringende water (deze 

 bedroegen in den regel zeker niet meer dan 0.02°) grooter 

 invloed uitoefenden op naald L, die aan alle kanten door 

 het water omspoeld was, dan op K, zich binnenin het toestel 

 bevindend. Dit, gevoegd bij andere onbekende kleine onregel- 

 matigheden, die blijkbaar den gang der waarneming eenigs- 



