58 



het minst de grootste uitwijkingen zouden beinvloeden, heb 

 ik als uitgangswaarde de uitwijking 40.88 c.M. voor 471 cal. 

 aangenomen. Dit omgerekend voor 52 — 209 — en 361 cal. 

 krijgt men successievelijk uitwijkingen van Vg X 40.88 = 4.54, 



4 / 9 X 40.88 = 18.18 en ^j X 40.88 = 31.33. 



Vergelijkt men deze berekende waarden met diegene, die 

 in de tabel zijn gegeven, dan ziet men wel een zekere overeen- 

 komst, ofschoon de afwijkingen bij de twee kleinste warmte- 

 bronnen naar verhouding zeer groot zijn. 



Met het oog op resultaten, die later verkregen werden, 

 moet er hier nadrukkelijk op gewezen worden, dat wanneer 

 er zich in het geheel geen warmtebron in het toestel bevond, 

 de uitwijking = was, of hier tenminste niet meer dan 

 0.2 c.M. van verschilde. 



Uit deze ijkproeven kon dus afgeleid worden, l e dat de 

 maximum uitwijking van het lichtbeeldje, of met andere woorden 

 het temperatuurverschil van in- en uitstroomende lucht, onge- 

 veer evenredig was, met de warmtebron, die in het toestel 

 werd aangebracht, 2 e dat deze evenredigheid gold voor een 

 temperatuur der omgeving van 20°, 30° en 40°; 3 e dat de 

 absolute grootte der uitwijking onafhankelijk was van deze 

 temperatuur, 4 e dat een uitwijking van het lichtbeeldje van 



471 

 1 c.M. aangaf Trrw^ — i 11.5 cal. per uur vrijkomend. 



Nu het toestel geijkt was, kon men dus omgekeerd, door 

 de uitwijking van het lichtbeeldje af te lezen, de grootte van 

 elke warmtebron in het toestel berekenen. 



