64 



is mij alleen gebleken, dat het kopergaas in den trechter, om 

 de bovenste thermonaald aangebracht, er waarschijnlijk van 

 grooten invloed op was; werd dit weggenomen, dan duurde 

 het veel langer voordat de naald eindelijk de temperatuur 

 had aangenomen en de maximum uitwijking was bereikt, maar 

 dan was deze uitwijking aanmerkelijk geringer (de maximum 

 uitwijking was in dit geval niet grooter dan Hh 3). Het koper- 

 gaas was zeer dicht opeen gepakt, zoodat de poriën er 

 tusschenin bijzonder nauw waren; hierdoor was misschien 

 een zeer gunstige gelegenheid voor afzetting van waterdamp 

 geboden. Ook is er gedacht aan de mogelijkheid, of door 

 oxydatie van het kopergaas tijdens dit voortdurend langs 

 strijken van vochtige lucht een zoo groote warmte-ontwikkeling 

 kon plaats hebben, dat deze de temperatuurstijging van de 

 bovenste thermonaald kon verklaren. 



Nadat gebleken was, dat, welke wijzigingen ook werden 

 aangebracht in het toestel, steeds deze gedeeltelijk onverklaar- 

 bare onregelmatigheid van de uitwijkingen bleef bestaan, werd 

 voor contröle-proef, in plaats van het ingewikkelde toestel, 

 eenvoudig een glazen buis, met nat filtreerpapier gevuld, in 

 het waterbad geplaatst. Hier doorheen werd weer met water- 

 damp verzadigde lucht, met een snelheid van 3 L. in het uur, 

 gezogen, terwijl aan weerskanten een thermonaald was aan- 

 gebracht. 



Werd deze buis horizontaal gelegd, dan bleek dat er bij 

 doorvoering van lucht absoluut geen uitwijking van het licht- 

 beeldje plaats had. Bij deze inrichting der proef, kon de 

 richting, waarin de lucht stroomde, naar willekeur worden 

 omgekeerd, zonder dat eenige invloed hiervan merkbaar was 



