67 



uitwijking, die men vond, wanneer zich levende kiemplanten 

 in het toestel bevonden, terwijl men dan de rest van de 

 uitwijking kon beschouwen als aangevend de hoeveelheid 

 warmte, bij de kieming vrijkomend. 



Als aan te brengen correctie is genomen het gemiddelde 

 van een aantal uitwijkingen, gevonden bij verschillende proe- 

 ven, waarbij zich gedoode, geheel geïmbibeerde kiemplanten 

 in het vat bevonden. Het bleek, dat de grootte van deze 

 uitwijking naar verhouding sterk kon wisselen, wat niet te 

 verhelpen was, omdat de oorzaak onbekend was gebleven. 

 Was deze uitwijking meer constant geweest, dan was dit 

 voor de berekening van de hoeveelheid warmte, bij de kieming 

 vrijkomend, zeker ook veel gunstiger geweest. De betrekkelijk 

 groote schommelingen in deze, hierboven besproken, uit- 

 wijkingen, deden sterk hun invloed gelden op de berekende 

 uitwijking, aangevend de warmte-ontwikkeling bij de kieming, 

 zoodat deze getallen hierdoor onvermijdelijk ook betrekkelijk 

 groote onregelmatigheden moesten vertoonen. 



Waren dus 500 gedoode kiemplanten (van 4 a 5 dagen oud) 

 in het toestel gebracht, dan werden als maximum uitwijkingen 

 hierbij gevonden: 9.08 — 6.92 — 10.44 ~ 6.55 ~ 9.90, 



Het gemiddelde van deze vijf waarden is, 8.58, dat was 

 dus de aan te brengen correctie. 



Geeft men zich even rekenschap hoe groot deze onbekende 



warmtebron was, dan was dit 8.58 X 11.5 = 99 cal. per uur. 



8 58 

 De hierdoor veroorzaakte temperatuurstijging was ^t-^ = 0.35° 



24.8 



(1° temperatuurverschil werd aangegeven door 24.8 c.M. op 



de verdeelde schaal). 



