79 



volgens mijn waarnemingen bij deze zelfde temperatuur nog 

 aanmerkelijk gestegen was, en pas bij 40° bleek afgenomen 

 te zijn. 



De paralleliteit, die tusschen de mate van warmte-ontwik- 

 keling en de sterkte der ademhaling bestaat, is dus zeker niet 

 volkomen ; zeer waarschijnlijk ligt het optimum der ademhaling 

 lager dan dat der warmte-ontwikkeling. 



Dit klopt, zooals het mij voorkomt, ook juist zeer goed met 

 de resultaten van een onderzoek, uitgevoerd door WOLKOFF 

 en MAYER (1874) over den invloed van de temperatuur op 

 ademhaling en groei. Het bleek hun, dat deze verschijnselen 

 bij verschillende temperaturen niet steeds parallel liepen. Tot 

 op zekere hoogte nemen beide toe met de temperatuur; het 

 optimum van de ademhaling ligt echter hooger dan voor den 

 groei ; bij + 35° neemt de ademhaling af in sterkte, beneden 

 die temperatuur is de groei reeds verminderd. 



Bij 35° zal dus de hoeveelheid energie, door de ademhaling 

 in vrijheid gesteld iets afnemen; de groei, met andere woorden, 

 verschillende synthetische processen zijn reeds eerder sterk 

 vertraagd. 



De hoeveelheid energie, die bij een volkomen paralleliteit 

 van ademhaling en groei steeds voor een vast gedeelte voor 

 deze synthetische processen zou zijn gebruikt, is dus naar 

 verhouding veel geringer geworden, terwijl tevens bij den 

 vertraagden groei minder energie zal vereischt worden voor 

 osmotische doeleinden of voor overwinning van weerstanden, 

 't Is dus zeer aannemelijk, dat de warmte-ontwikkeling in de 

 buurt van 35° sterker zal toenemen dan de ademhaling en 

 dat het optimum van deze eerste hooger zal liggen. 



