83 



Uit deze tabel zou men de gevolgtrekking maken, dat het 

 aantal caloriën, als warmte afgegeven, verre het aantal over- 

 treft, dat men kan berekenen uit de hoeveelheid uitgeademd 

 koolzuur of opgenomen zuurstof. 



Waar nu echter de waarde van het als warmte afgestane 

 aantal caloriën waarschijnlijk zeer belangrijk te hoog is, is 

 het zeer goed mogelijk, dat deze overmaat van energie, als 

 warmte verloren, vergeleken met de ademhalings-energie, per 

 slot tot nul gereduceerd wordt of misschien zelfs zou veranderen 

 in een te kort, wat zeker veel aannemelijker zou zijn. 



Uit voorgaande opmerkingen blijkt wel, dat er weinig 

 overeenkomst bestaat tusschen de resultaten door BONNIER 

 verkregen en de mijne. Daar echter een vergelijking dikwijls 

 slechts langs omwegen en door benadering te maken was, en 

 ook mijn resultaten in vele opzichten misschien eenigszins 

 onzeker zijn, zoo heb ik de opmerkingen naar aanleiding van 

 deze vergelijking alleen ter overweging willen geven zonder 

 daarop verder in bizonderheden in te gaan. 



Zijn aan den eenen kant de waarden door BONNIER ge- 

 vonden voor de warmte-ontwikkeling dus wellicht te hoog, 

 zoo zijn aan den anderen kant de waarden door PEIRCE 

 vastgesteld, volgens mijn inzien te laag. Hij experimenteerde 

 wel uitsluitend met kiemende erwten, zoodat een directe ver- 

 gelijking met mijn eigen resultaten niet mogelijk is, maar uit 

 de cijfers van BONNIER is wel gebleken, dat de warmte- 

 ontwikkeling bij de kieming van erwten en tarwe ongeveer 

 van dezelfde orde is ; eerder is de warmte-ontwikkeling bij 

 de kieming van erwten hooger dan die door kiemende tarwe, 



