84 



dan dat dit andersom zou zijn, zoodat een vergelijking met 

 mijn resultaten wat dat betreft, in ieder geval niet ten nadeele 

 van PEIRCE kunnen zijn. 



In het gunstigste geval, op den 4 en dag der kieming, vond 

 PEIRCE een warmte-ontwikkeling van 8.55 cal. per K.G. 

 aanvangsgewicht per minuut, dus 513 cal. per uur. Bij het 

 bekijken van de tabellen, door hem hiervan gegeven, komt 

 men tot het besluit, dat de temperatuur op dien dag in het 

 Dewar'sche vat ongeveer tot + 30° zal zijn gestegen. 



Op den 4 en dag der kieming van tarwe vond ik bij 30° 

 een warmte-ontwikkeling van ongeveer 5600 cal. per uur 

 berekend per K.G. aanvangsgewicht (zie blz. 69). 



Dit verschil van 513 cal. en 5600 cal. is zeker wel heel 

 aanmerkelijk. Het komt mij voor, dat de waarden, door 

 PEIRCE berekend, werkelijk te klein zijn, en dat dit in hoofd- 

 zaak is toe te schrijven aan een te geringe correctie, die voor 

 de uitstraling in rekening werd gebracht. 



Ten slotte is er in de publicaties van RODEWALD en 

 WlLSING vergelijkingsmateriaal te vinden, wat betreft de 

 resultaten, verkregen bij het bepalen der verbrandingswarmte, 

 ofschoon beiden uitsluitend met Trifolium pratense hebben 

 gewerkt en een vergelijking dus maar tot op zekere hoogte 

 geoorloofd is. 



De volgende tabel geeft aan de verbrandingswarmte van 

 Trifolium pratense, berekend op 1 gram drooggewicht vóór 

 de kieming en bepaald voor verschillende kiemingsstadiën. 



