180 
Vol. XI (1879), et Nyl., Lich. Pyr. Or. obs. nov., p. 27, sub Pla- 
codıo. 
var. scoriophila (Mass.) Stnr. — Mass. Lich. Cap. in Mem. 
Ist. Venet., Vol. X (1861), p. 23. sub Placodio.. — Caloplaca 
scoriophila (Mass.) A. Zahlbr. in Drygalski, Deutsch. Südp.-Exp., 
1901— 1903, p. 25 p. p. S 
Lobi marginales et areolae centrales ceterum eodemmodo va- 
riantes ut in pl. typ. sed in toto magis convexulae, color thalli 
magis luteo-virens et sporae in toto paullo angustiores ca. 8—12 w 
lg. et 3:8—5 u It. Praesertim autem varietas diversa est struetura 
strati tegentis thalli. In hoc nempe strata duo vegeta adsunt, 
KHO adh. distinete separata. Exterius, cortex verus, ad 20 u 
crassum et dense sordide argillaceo granose inspersum, granulis 
KHO solutis, ex hyphis distinete perpendieularibus contextum, 
extus sensim dehiscens. Interius, in medio squamae crassius, ca. 
20—25 u cer., gonangia convexe producta attingens et inter gon- 
angia, quantum separata, ulterius adhue intrans, egranosum, ex 
hyphis irregulariter contextis et inter gonangia magis perpendieu- 
larıbus et reetangulare cellulosis. In pl. typ. stratum cortieale ca. 
20—30 u erassum aequomodo et saepe usque ad gonangia granosum 
est sed ubique aequaliter contextum, cellulis extus sensim magis 
orbieularibus, strato differente exteriore (KHO adh.) nullo. 
Involuerum ut in earphinea typ. supra longe egonidiosum ex 
hyphis cortiealibus et intus medullaribus formatum, etiam pyenides 
perifulerio incolore, corticem anguste pertundentes in tubereulis 
thalli pallidioribus et parum emergentibus immersae et conidia 
recta 3—4°5 u lg. et ca. 0°7—0'8 u It., apieibus rotundatis et 
spurie incrassatis conveniunt, nee minus thallus KHO non colo- 
ratur dum epitheeium h. m., traet. purpuraseit et medulla Ca Cl, O, 
adh. ceterum etiam rubescit sed in lobis junioribus varietatis v. 
spurie tantum v. non coloratur. 
Varietati nominatae verisim. adseribenda est Lec. carphinea 
(Fr.) Mont. in Bark. Webb et Berth., Hist. Nat. Il. Canar., T. III, 
pr. 2. seet. ultima p. 14 allata et in ins. Gomera collecta. 
Varietatem autem aliam sistit Calopl. (Gasp.) scoriophila 
(Mass.) A. Zahlbr. 1. supr. eit. quantum respieit plantam in ins. 
St. Vincent collectam et nominetur: 
var. amota Stnr. 
Medulla nusquam Ca0l, O, adh. coloratur. Ceterum var. amota 
in toto similior est var. scorisphilae sed pars exterior strati corti- 
calis (KHO adh.) minus aequaliter distinete apparet et insuper re- 
gulariter stratum tegens emortuum adest, incolor, egranosum et 
ca. 4—6 u crassum. 
Was die Verbreitung der Art betrifft, so sind Fundorte für 
dieselbe bekannt von Süditalien (Prov. Neapel sec. Jatta, Syll. 
Lich. It., p. 520), Sardinien (ober Orri, leg. Baglietto!), den 
Inseln bei Hyeres (leg. Metzler!), den Ostpyrenäen (Scehär. 568! 
leg. Montagne und leg. Nylander), Marokko (Berg Ben Avuda, 
