110 
137b. Ex quo tempore intelleximus saepe fungorum species 'pluribus com- 
poni formis inter se haud raro valde diversis, ex litterarum usu esse videtur, ut 
omnia cujusque speciei evolutionis stadia in medium proferantur. Qua ratione 
ductus cum Erysiphis conjungo et Oidium et Circinobolum. Oidium Erysiphoides 
Fr. In foliis herbar., praecipue Labiatarum vivis autumno ubique. 
137c. Oidium Monilioides Lk. Pervulgatum in foliis languescentium 
Graminearum. 
137d. Summopere laetamur quod nobis contigit, ut tertiam quoque Ery- 
siphes formam, quam vocant Circinobolum , exemplaribus quam optimis herb. 
nostro addamus. Leg. in foliis vivis Cucurbitae prp. Meran. M. Septbr. 1858. 
138. Eurotium herbariorum Lk. In corporibus siccioribus putrescentibus 
fere omnibus. Ejusdem speciei, formam primariam praebens, est, ut docet II. 
De Bary, Aspergillus glaucus. Quam observationem, quamvis eo confirmatam 
habeamus, quod ambo fungi semper et ubique sunt consoeiati, tamen quum sine 
dubio pluribus erroribus imbuta sit, non certam habebimus, nisi quum a nobis 
ipsis aut ab aliis iterata erit. 
139. Lasiobotrys Lonicerae Kze. In foliis Lonicerae coeruleae pr. Pem- 
mern (am Ritten 5000%) ad Bolsanum leg. L. B. de Hausmann. 
140. Hydnotria Tulasnei Berk. Primus inveni rarum fungum e Tubera- 
ceorum familia etiam in Silesia et quidem in montibus sudeticis (Zackenfall) ad 
margines viarum argillaceos in silvis. M. Octbr. loco memorato copiosa. 
141. Elaphomyces granulatus Nees. Sub humo pinetorum in montibus 
sudeticis satis abundanter erescit. M. Septbr. et Octbr. 
142. Dothidea Pteridis Fr. Ad folia Pteridis et in Borussia et in Tirolia 
aest. et aut. frequens. Etiam hie fungus, ut docuit III. Strauss, primum sper- 
matigerus est, tum putrescens sub nive ascigerus. 
142a. Dothidea Ulmi Fr. Adfolia Ulmi. Ipse legi M. Sept. 1858. prp. Meran 
(Schloss Tirol) ; Ill. Dr. Poetsch leg. prp. Wels Austriae super. M. Sept. 1856. 
143. Pemphidium, alpestre wihi. In caulibus siceis Aconiti maculas nigras 
efficiens. Idem est fungus, quem Cesati in Ili. Rabenhorstii herbario Nr. 1952 
vocat: „Sacidium alpestre“; sed habet ascos sporigeros. 
144. Stigmatea Bobertiani Grev. Ad folia Geranii Robertiani vıvi. Leg. 
et circa. Rivam et prp. Cervimontium. M. Septbr. 
145.. Discosia alnea De Ntrs. Ad folia viva Alni. Aest. circa Posna- 
niam ubique. 
146. Polystigma fulvum De D. In foliis Pruni Padi vivis spermatigerum, 
in dejectis putridisque. ascigerum. 
146a. Polustigma rubrum De C. Ad folia Pruni spinosaeque vulgatiss. 
leg. prp. Oenipontem, M. Aug. 1858. 
147. Phyllostieta eruenta (Fr.) Ad folia Polygonati. Leg. prp. Nauders. 
M. Septbr. 1858. 
148. Heujlera Betulae Bail. Sacculis epidermide tectis, minutis, planis 
nigris, vertice dein ruptis, ascis clavatis, pertenuibus, facillime rimam agentibus 
paraphysibus nullis; sporis mature liberis, oblongis, subelavatis, supra obtusis 
4-cellularibus,- 4-cinctis, albis diaphanis. . Gregaria ad ramos emortuos Betulae 
albae prp. Posnaniam vulgaris. Nominavi hoc novum genus, inter Ascosporam 
Bon. et Hercosporam Fr. collocandum, in honorem Amplissimi Equitis de Heufler, 
Imperatoris Austriae Camerarii nec non Consiliarii A Sectione Ministerii etc. 
qui ipse de arte botanica, non solum fautor liberalissimus, sed etiam investi- 
gator sapientissimus et felicissimus optime est meritus, 
149. Depazea pyrina Fries (non Riess. Vide Correct. in Raben- 
horstii Hedwigia I. p. 29) In foliis Pyri communis (sylvestris) „Himmel bei Wien“ 
leg. Amplissimus Eques ete. de Heufler. M. Jul. 1859. } 
150. Olavieeps ophioglossoides Fr. In silvis acerosis semper Elaphomyceti 
cervino insidens. Prp. Cervimontium suis locis. frequentissima. M. Oetbr. 
150a. Selerotium Clavus De C. In zlumis Secalis, Phragmitis , Festucae, 
ul uno verbo dicam, omnium fere, graminum. Ubique M.M. Jul. et Aug. Est, 
