28 — ONDERWERPEN UIT DE PHYSIOLOGIE EN BIOLOGIE DER PLANTEN. — 



vertoonen nog een groot verschil in bouw, in verband met de insecten, 

 die er heen komen. 



Sommige zijn geheel ingericht voor insecten met korte slurven (kevers, 

 vliegen, kortsnuitige bijen), omdat de honig vrijwel open ligt, bij andere is 

 de honig in groeven of buizen verborgen, daar zijn hommels, zweefviiegen 

 en vlinders, die lange slurven hebben, de aangewezen bloembezoekers. 



Het zal nader blijken, dat meestal de bloemen zoo zijn ingericht, dat de 

 insecten een bepaalde plaats vinden, geschikt om zich op neer te zetten, 

 dat zij bij het honig halen aan het een of ander deel van hun lichaam 

 stuifmeel ontvangen, terwijl in andere bloemen, welke zij daarna bezoeken, 

 de stempels meest zoo staan, dat zij het daaraan weer afgeven. Zelfs 

 vindt men in vele bloemen nog reeksen van haren of gekleurde teekeningen 

 op de bloembekleedsels (het honigmerk), die den v/eg aanwijzen, dien de 

 insectenslurf te volgen heeft , om den honig te bereiken. 



Juist die insectenbloemen vertoonen de grootste verschillen in bouw en 

 vele zijn zelfs geheel voor het bezoek van bepaalde insecten ingericht, zoo 

 zelfs dat men van hommel-, bijen- en vlinder- (dag- en nachtvlinderbloemen) 

 bloemen kan spreken. 



Ook zijn er bloemen, waarin de insecten niet of niet alleen voedsel vinden, 

 doch die zij bezoeken, omdat ze hun beschutting bieden. Zij worden er 

 dan vaak een tijdlang in vastgehouden. 



Een kleine groep van bloemen lokt door haar uiterlijk insecten, doch 

 geeft ze weinig of geen voedsel. 



5. Insecten, die voor de bestuiving zorgen. Dit zijn 



a. Vlinders. De naar beneden spiraalvormig opgerolde buis, die zij voor 



aan den kop hebben zitten, de zoog. roltong 

 (fig. 90) , die uitgestoken kan worden , stelt hen 

 in staat de meest verschillende bloemen te be- 

 zoeken en uit de langste en nauwste buizen 

 honig te halen. De lengte van die roltong wisselt 

 zeer , n.1. van eenige mM. tot 8 cM. (bij de 

 winde pijlstaartvlinder, Sphinx Convolvuli). De 

 meeste vlinders zetten zich bij het zuigen op de 

 bloemen neer. De pijlstaartvlinders, die meest 

 des avonds vliegen, steken echter, terwijl zij boven 



p. de bloem blijven zweven , hun slurf in de bloemen. 



Kop van Poiyommatus phiaeas Ovcr het algemeen vcrkiezcu de vlinders honig 

 met half opgerolde roltong. die vrij afgescheiden is, boven in de weefsels op- 

 gesloten en verborgen honig boven open liggende. 



b. Vliesvleugeligen. Van deze groep is het vooral de familie der bijen 

 (Apiden), die doordat zij zelf en ook de jongen van stuifmeel en honig 

 leven, zoo aan de bloemen gebonden zijn, dat men gerust mag zeggen, 

 dat deze familie meer voor de bestuiving der bloemen doet dan alle andere 

 insecten te zamen. 



De meest volkomen inrichting om stuifmeel te verzamelen vindt men bij 

 de Apiden, die stuifmeel met de schenen verzamelen. Bij Prosopis is een- 

 voudig de scheen der achterpooten sterk behaard. Bij Sphecodes, Halictus 

 en Anthrena is de inrichting meer volkomen, doordat die deelen van het 

 lichaam , die bij het kruipen en bij het vliegen het meest kans loopen om 

 stuifmeel te verliezen, dus de achterpooten van de teenen tot de heupen 

 en de achterste vlakte van het borststuk zeer sterk behaard zijn ifig. 91 j. 



