— DE NATIJLIRLIJKF-: I'LAN'l'ENFORMATIES IN NEDERLAND. — 45 



soorten, Anenioncsoortcii , Raiuinciilus amiconuis , Hicaria vcrna , Corydalis- 

 soorten Clirysospleiiiiiiiisoortcn , Adoxa Moscliatellina aan, alle planten, 

 die in Jiuii iiare bovenaardsciie deelen reeds afgestorven hebben en die dus 

 geheel geprofiteerd hebben van den tijd , dat de boomen nog geen blad 

 hadden. Onderaardsche wortelstokken, knollen of bollen blijven over en 

 bevatten dan alweer het reservevoedsel voor het volgende jaar. Andere 

 doen als de heesters en profiteeren zooveel mogelijk ook nog na dien tijd. 

 Hiertoe behooren de meeste boschgrassen als Milium effusimi , Melicasoorten, 

 Poa nemoralis, Brachypodium silvaticum, Bromiis ramosus enz. maar verder 

 ook Luziila maxima, Convallaria majalis, [\iris quadrifolia, de bosch-Or- 

 chidaceae, Stellaria nemorum , Actaea spicata, Hepatica triloba, Lathyrus 

 vernus en montaniis, Oxalis Acetosella, Mercurialis perennis, Epilobium 

 montanum, Circaea lutetiana , Sanicula europaea, Aegopodium Podagraria, 

 Lysimachia nemorum, Vinca minor, Pulmonaria officinalis, Lamium macula- 

 tum , Galeobdolon luteum, Stachys silvaticus, Asperula odorata, Galium-en 

 Campanulasoorten , Lactuca muralis. De meeste dezer hebben kruipende 

 wortelstokken en vermenigvuldigen zich op vegetatieve wijze zeer sterk. 

 Dit laatste is dan ook wel noodig , want de ontkieming der zaden en de 

 ontwikkeling der kiemplanten is op de losse bladmassa van den bodem 

 vaak zeer moeilijk. Het aantal eenjarige gewassen is dan ook zeer gering 

 b.v. Melampyrum pratense. 



Merkwaardig is bij vele dier gewassen, dat de kiem, op het oogenblik, 

 dat de zaden afvallen, nog zoo weinig ontwikkeld is. Dit staat vermoedelijk 

 daarmede in verband , dat deze voorjaarsplanten zulk een korten groeitijd 

 hebben, de zaden krijgen van de moederplant wel voedsel mee, maar de 

 ontwikkeling, die bij andere planten aan de moederplant zelve geschiedt, 

 heeft hier eerst plaats, nadat het zaad is afgevallen. 



Verder is een eigenaardigheid , dat deze kruidachtige planten een hygro- 

 philen bouw hebben , hetgeen in verband met de vochtige lucht in de 

 bosschen ons niet behoeft te verwonderen , terwijl tevens de kleinere hoe- 

 veelheid licht, die zij ontvangen, ook wel zijn invloed zal doen gelden. 

 Zoo zijn dan ook de bladen van bijna al die planten zoog. schaduwbladen, 

 zij zijn groot, breed, vlak, dun, dof en kaal en de boschgrassen hebben 

 ook breede, buigzame bladen, zonder inrichtingen, om zich te kunnen 

 oprollen en zij dragen de huidmondjes onbeschut aan beide zijden, zelfs 

 keeren sommige dezer hunne ondervlakte naar boven b.v. Milium effusum. 



De meeste dezer planten hebben ook een inrichting aan de bladen, dat 

 het vocht er zich niet op uitspreidt en dus de huidmondjes verstopt, maar 

 droppels blijft vormen, die er gemakkelijk afvallen. Natuurlijk lijden echter 

 door al die inrichtingen de kruidachtige planten op den boschbodem zeer 

 van een langdurige droogte. 



In de rottende bladmassa ontwikkelen zich enkele saprophyten als Neottia 

 Nidus avis en Monotropa Hypopitys en verder halfsaprophyten als de 

 Pirolasoorten, Melampyrum pratense en de bosch-Orchidaceae. 



In eikenbosschen is het onderhout vaak sterker ontwikkeld, zooals reeds 

 boven bleek. Daar komen behalve Corylus Avellana o.a. Crataegussoorten, Acer 

 campestre, Prunus spinosa, Frangula Alnus, Euonymus europaeus, Salix- 

 soorten, Viburnum Opulus, Rubus idaeus enz. voor. Wat de kruidachtige 

 planten betreft, is er meer grasgroei, de bodem is vaster, zoodat 

 planten met lang kruipende wortelstokken minder voorkomen, maar de 

 zodenvormende planten in grooter aantal aanwezig zijn. Vooral komen hier 



