66 



— DE NATUURLIJKE PLANTENFORMATIES IN NEDERLAND. — 



De hoofdmassa van het hoogveen bestaat uit veenmos (Sphagnumsoorten) 

 (fig. 99*). De eigenaardigheden van den groei dezer planten zullen daarom 

 het eerst worden nagegaan. 



De met bladen dicht bezette, kale stengels dragen naast ieder vierde blad 



Fig. 99*. 



A. Tak van een Spagnumsoort, B. Doorsnede van een blad, a bladgroenbevattende cellen, 

 w groote, dunwandige cellen. 



een tak. De takken hangen bij vele soorten naar beneden en liggen dichter 

 of minder dicht tegen den stengel aan. In den stengel w bevinden zich groote 

 dunwandige cellen , wier celwanden vaak door ring- of schroefvormige ver- 

 dikkingslijsten w steviger worden en ook op verschillende plaatsen door- 

 boord zijn. 



Hierdoor en door den dichten groei dier mossen worden haarbuisjes ge- 

 vormd, die het water uit den bodem opheffen. 



De bladen zijn slechts een cellaag dik, zij bestaan ten deele uit smalle, 

 lange, groene cellen, die een netwerk vormen, ten deele uit cellen, die 

 gelijk gebouwd zijn als de stengelleden, waarvan zooeven sprake was. 

 Deze laatste zijn kleurloos en grooter dan de groene cellen, vullen de 

 mazen er tusschen op en werken ook als haarbuisjes. Door de genoemde 

 bijzonderheden kunnen de Sphagnums door capillariteit water in groote 

 hoeveelheden optrekken. 



Terwijl de oudere deelen geleidelijk afsterven en gaan rotten, groeiende 

 stengeltoppen steeds voort, de eene generatie wordt op de voorgaande op- 

 gebouwd, doordat ook het water meegaat naar boven. Doch niet alleen 

 in de hoogte, ook zijwaarts breiden zich de planten uit, zoodat al spoedig 

 ieder Sphagnumplantje een kussentje wordt, dat in het midden het hoogst 

 is, omdat daar het water het gemakkelijkst toetreedt en daar bovendien de 

 groei het langst heeft geduurd. 



Voor den levendigen groei der Sphagnums moet het water , dat in die plan- 

 ten opgezogen wordt, arm aan minerale stoffen zijn, want alle sterkere zout- 

 oplossingen kan het veenmos niet verdragen. 



Daar de wijze van ontstaan op een laagveen het duidelijkst inzicht geeft 



