74 • — DE NATUURLIJKE PLANTENFORMATIES IN NEDERLAND. — 



volgende familiën zijn soorten op zilten grond vertegenwoordigd: Cruciferae, 

 Caryophyllaceae , Éuphorbiaceae, Umbelliferae, Graminae, Cyperaceae, 

 Malvaceae, Papilionaceae, Primulaceae, Convolvulaceae, Compositae en 

 enkele andere. Nooit komen op zilten grond voor planten uit de familiën 

 der Cupuliferae, Salicaceae, Urticaceae, Rosaceae, Ericaceae, Orchidaceae 

 enz. Ook korstmossen en mossen leven op zilten bodem niet. 

 De 3 voornaamste vormingen, waarop de halophyten groeien zijn: 



a. het zandige zeestrand en de buitenduinen ; 



b. de strandweiden , wier bodem meestal uit zeezand en zeeklei bestaat, 

 vaak ook vermengd met duinzand ; 



c. de kleiaanslibbingen, die tot kwelders en kwelderweiden worden en 

 de ziltwaterslooten. 



a. Het zandige zeestrand en de buiten duin en. 



Deze formatie wordt overal waargenomen , waar duinen opgeworpen 

 worden, dus langs de geheele westkust van ons land, ook aan de west- 

 en noordwestzijde der Noordzee-eilanden. Hier geldt vooral het vroeger 

 gezegde, dat de plantengroei zeer armoedig is, armoedig ook wat het 

 aantal soorten betreft. Het zijn vooral Cakile maritima, Salsola Kali, 

 Ammadenia peploides en een paar andere, die men daar aantreft (zie verder 

 de duinen). 



b. De strandweiden. 



Op deze komen al de onder c te noemen planten voor, doch van de 

 grassen spelen naast de daar genoemde Festucasoorten en de andere ook 

 een groote rol Agrostis alba, var. maritima, Poa pratensis en Hordeum mariti- 

 mum, terwijl men er ook vaak planten aantreft, die op een vermenging 

 met duinzand wijzen. 



c. De kleiaanslibbingen en ziltwaterslooten. 



Daar, waar aan de kusten betrekkelijke rust is, heeft kleiafzetting plaats. 

 Hierdoor wordt de bodem langzamerhand ondieper, begint bij eb boven 

 water uit te steken en nu begint er een plant te komen, die de verdere 

 aanslibbing sterk in de hand werkt n.1. Salicornia herbacea. Aan de 

 Zeeuwsche kusten groeit tegelijk met deze reeds een gras, Spartina stricta. 

 Zij vormt de uiterste zone der eigenlijke landvegetatie en handhaaft zich , 

 al wordt zij ook door den vloed overstroomd. Juist, doordat zij dit kan, 

 bevordert zij de verdere kleiafzetting, doordat bij het wegstroomen van 

 het zeewater tijdens eb, achter haar kleideeltjes blijven, die niet worden 

 meegevoerd. Doch juist, doordat zij dit doet, bereidt zij den bodem voor 

 voor planten , die op een drogeren bodem passen , maar doemt zich daar- 

 door zelve ten doode. Op den wat hooger wordenden bodem begint de 

 Aster Tripolium voor te komen te midden der Salicornia's, die zich ook 

 daar nog handhaven , doch zij beginnen bij iets meer afzetting van slib 

 geleidelijk plaats te maken voor de kweldergrasvegetatie. Het eerst ver- 

 schijnt n.1. Festuca thalassica en begint al spoedig met haar smalbladige 

 blauwgroene stengels een vrij laag, doch samenhangend en dicht grastapijt 

 te vormen, waartusschen ook andere halophyten verschijnen n.1. Festuca 

 distans, Triglochin maritima, Spergularia marginata, salina en media, 

 Suaeda maritima, Obione pedunculata, Plantago maritima, Glaux maritima, 



