210 



— LYCOPODIACEAE. — 



FAMILIE 2. 



evenals het rechtopstaande stengeldeel , dat in dit jaar de aar draagt. 

 Dit is veel losser bebladerd dan het horizontale deel en kan vergeleken 

 worden met den aarsteel bij L. clavatum. Soms draagt de stengel van dit 

 jaar, die kruipend, aan den top gekromd en vaak gegaffeld is, nog een 

 tweede, rechtopstaande, in een aar uitloopende tak. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op vochtigen 

 veengrond, gaarne in gezelschap van Drosera, in geheel Europa voor. Zij 

 is bij ons algemeen. 



L complanatum Ij L. Kleine wolfsklauw (fig. 115). 



Bij deze plant is de stengel 3-9 dM lang, kruipend en draagt 1-2 dM 



hooge, dicht bebladerde, rechtopstaande, herhaald gegaffelde takken. De 



bladen (fig. 115) zijn lancetvormig, spits, aan den 

 stengel, de hoofdtakken en de aarstelen zijn ze 

 afstaand en staan in spiralen , aan de zijtakken 

 kruiswijs. De bladen van twee tegenoverstaande 

 rijen zijn gekield, ver naar beneden vrij, die van 

 de 2 andere rijen zijn ongekield, bijna tot den 

 top aangegroeid (daardoor lijken de takken vlak 

 samengedrukt). Er zijn 2-6 aren, die kleiner zijn 

 dan bij L. inundatum, zij worden gedragen door 

 een los bebladerde verlenging van den tak en deze 

 is meermalen langer dan de aren. De aren zijn 

 eerst groenachtig-, later bruinachtig-geel. De schut- 

 bladen (fig. 115) zijn eirond, toegespitst, met door- 

 zichtig-vliezigen, getanden rand, zij zijn weinig 

 langer dan de dwars-ovale, aan den bovenrand 



openspringende sporangiën. De sporen zijn ten slotte donkergeel. Ij.. 



Augustus, September. 

 Als ondersoorten onderscheidt men: 

 a. anceps -) Wallr. Deze is grasgroen , grooter en krachtiger dan de 



andere. De zijtakken van lederen tak vormen een trechter, de middelste 



tak is onvruchtbaar, de zijdelingsche dragen aren. De bladdragende takken 



zijn breeder dan bij i, waaiervormig afstaand. De gekielde bladen zijn 



breeder dan de ongekielde, meer afstaand. De schutbladen zijn korter en 



breeder toegespitst. 

 /S. Chamaecyparissus ■') A. Br. Deze is kleiner en teerder dan «. en vooral 



de jongere takjes zijn blauwachtig groen. De middelste tak is vruchtbaar. 



De bladdragende takken (fig. 115) staan opeengedrongen, zijn even hoog, 



smaller dan bij a. Alle bladen zijn even breed. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt in geheel Europa, 

 vooral in bosschen, doch ook op heidevlakten voor. De vorm «. is bij ons 

 zeldzaam, de vorm /5. vrij zeldzaam. 



Volksnamen. Op verschillende plaatsen heet de plant wolfspoot en in 

 deelen van Gelderland zevenkruid. 



Lycopodium complanatum 



/?. Chamaecyparissus 



Fig. 115. 



O complanatum = afgeplat. -') anceps = tweehoofdig. 



•*) Chamaecyparissus = dwergcypresachtig. 



