218 



POLYPODIACEAE. 



Familie 4. 



zoolang als de bladschijf, die uit stijve, geelgroene blaadjes bestaat. De onderste blaadjes 

 der Ie orde zijn kleiner dan de rest van het blad boven dit onderste paar blaadjes. Het 



voorste onderste blaadje der 2e orde van het onderste paar 

 blaadjes der Ie orde is meest niet grooter dan de andere 

 voorste. Het achterste blaadje der 2e orde van het onderste 

 paar blaadjes der Ie orde komt in grootte en insnijdingen 

 overeen met het 4e blaadje der Ie orde van het geheele blad. 

 De slippen der laatste orde hebben een omgeroiden rand. 

 De bladen blijven lang in den winter zitten, toch overwin- 

 teren zij niet. 



De sporangiën zijn bruin en vloeien bij rijpheid samen. 

 '^■. 10-40 cM. Juli, Augustus. 



De plant heeft een eigenaardigen, doch zwakken geur, die 

 volgens Hoffmann gelijkt op dien van Geranium Robertianum, 

 vandaar de soortnaam. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 op rotsen en oude muren in Midden- en Noord-Europa voor 

 en is bij ons alleen op enkele plaatsen in Zuid-Limburg 

 gevonden. 



Phegopteris Robertianum 

 Fig. 121. 



P. polypodioides ^) Fée. (Polypódium Phegopteris L., Aspidium Phegopteris Baumg.). 



Smalle beukvaren (fig. 122). 



Deze soort heeft een dikkeren wortelstok dan de 

 vorige soorten, hij is lang en beschubd. De bladsteel 

 is, evenals de middennerf van het geheele blad, met 

 geelbruine schubben bezet en is aanzienlijk langer dan 

 de lang toegespitste, lichtgroene, teere , van onderen 

 kort behaarde, van boven en aan den rand verspreid 

 lang behaarde bladschijf. De blaadjes liggen vrij dicht 

 bijeen, zijn tegenoverstaand, het onderste paar is bijna 

 steeds naar beneden gericht, zij zijn alle lancetvormig, 

 toegespitst. De bladen sterven in het najaar af. Be- 

 halve bij het onderste of de 2 onderste paren blaadjes 

 zijn de onderste slippen van de beide blaadjes van 

 ieder paar tot een vierhoekig'e figuur met inspringende 

 zijden versmolten. 



De sporangiën zijn bruingeel, klein en staan in 2 

 rijen evenv/ijdig aan de middennerf, vrij dicht bij den 

 rand der slippen. '^. 15-30 cM. Juli, Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt in geheel Europa in beschaduwde bosschen , 

 vooral aan beken voor. Bi] ons is zij bij Paterswolde, 

 op het Loo, bij Glanerbrug en in Zuid-Limburg ge- 

 vonden. 



^^^^^^^ë" 

 ^"^W^^^^^ 



'^, 



Phegopteris polypodioides 

 Fig. 122. 

 a deel van een blad met sporangiën, 

 b ligging der vruchthoopjes ten op- 

 zichte der nerven, c wortelstok. 



3. Poly'slichum -) Both. Niervaren. 



Dekvliesje aanwezig, ciri<elrond, in het midden vastgehecht of niervormig 

 en dan meest in den inham, die van het midden naar den rand loopt, 

 vastgehecht. Sori afgerond, eerst van elkaar verwijderd, soms later samen- 

 vloeiend, in 2 bijna regelmatige rijen. 



Tabel tot het de ter mi neeren der soorten van het geslacht Polystichum. 



A. Dekvliesje van het ronde vruchthoopje schildvormig vastgehecht. Bladsteel met 4 

 peripherische, ronde vaatbundels. Bladen langwerpig-lancetvormig tot lancetvormig, 

 geleidelijk naar den top toe, meest ook naar den voet versmald, meest dubbel gevind, 

 met korten steel. Middennerf der bladen met schubben. Blaadjes Ie orde bijna zittend. 



1) polypodioides = eikvarenachtig. -) van het Grieksche polus: veel en stichos: 



reeks, hetgeen slaat op de vele rijen vruchthoopjes op de bladen. 



