FAMILIE 4. 



— POLYPODIACEAE. — 



221 



vormen samen een trechter. Zij zijn kortgesteeld , langwerpig-lancetvor- 

 mig, aan weerszijden versmald, zacht, geelgroen, van onderen met ver- 

 spreid liggende, gele klieren bezet, overigens 

 kaal. De bladsteel heeft 2 bandvormige vaat- 

 bundels en is beneden met groote, boven met 

 kleine, bruine schubben bezet. De laatste vindt 

 men ook op het onderste derde deel van de 

 middennerf van het blad. De blaadjes zijn bijna 

 zittend, met uitzondering der onderste lancet- 

 vormig, toegespitst, zij staan vrij dicht bijeen, 

 de onderste tegenoverstaand, de bovenste af- 

 wisselend. De slippen zijn langwerpig, stomp, 

 vlak of iets omgerold, gaafrandig of iets bochtig. 



De vruchthoopjes zitten vrij dicht naar den 

 rand en ten slotte dicht opeen, doch vloeien 

 niet samen. Beide gaffeltakken der zijnerven 

 dragen er een. Het dekvliesje is niervormig 

 (fig. 127) en in den inham, dus zijdelings, bevestigd, het is klein en valt 

 spoedig af. De sporangiën zijn lichtbruin. 2].. 3-10 dM. Juli, Augustus. 



Het is een aangenaam, aromatisch riekende varen, die van P. Filix mas 

 te onderscheiden is door het klierachtige, doch overigens kale blad, door 

 de bijna gaafrandige slippen en de bijna randstandige vruchthoopjes. 

 . Bij het verwelken rollen de randen der blaadjes sterk om, zoodat dan 

 de plant zeer op P. Thelypteris gelijkt. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in beschaduwde 

 bosschen op moerassige plaatsen vooral in A\idden-Europa voor. Zij is bij 

 ons zeldzaam. 



Polystichum Oreopteris 

 Fig. 127. 



P. Filix mas' Roth. (Aspidium Fi'lix mas Sw.) Alannetjesvaren (fig. 128). 



Deze varensoort heeft een dikken, schuinen wortelstok. De bladen 

 vormen samen een trechter, zijn gevind met bijna 

 zittende, diep vindeelige (soms bijna gevinde) 

 blaadjes. Zij zijn langwerpig, naar den voet toe 

 zeer weinig versmald, meest stijf, van bovendon- 

 kergroen, kaal, van onderen lichter, verspreid met 

 haarachtige schubben bezet. De bladsteel heeft 7 

 (6—8) peripherische vaatbundels (2 aan de boven- 

 zijde, 3 aan de onderzijde en 2 tusschen beide 

 groepen in), is veel korter dan de bladschijf , dicht 

 met groote, bruine schubben bekleed, zwak goot- 

 vormig, geelachtig. De 2 laatste eigenschappen 

 heeft ook de middennerf van het blad, deze is tot 

 aan den top toe met kleinere schubben bezet. De 

 blaadjes staan afwisselend, zijn kort gesteeld, lan- 

 cetvormig, toegespitst, de onderste en middelste 

 zijn iets naar boven gekromd. De slippen zijn langwerpig, tot aan den 

 stompen of afgeknotten top, die verscheidene niet stekelpuntige tanden draagt, 

 bijna even breed, aan de zijranden vaak gaafrandig. De bladen sterven 



Polystichum Filix mas 



Fig. 128. 



^) Filix mas = mannetjesvaren. 



