FAMILIE 4. 



— POLYPODIACEAE. 



223 



C 







,^ 



Polystichum spinulosum 

 Fig. 130. 



doch is er 



phcrische vaatbiindels (2 boven, 3 beneden). De blaadjes der Ie orde zijn 

 toegespitst, de onderste eirond tot eirond-langwerpig, tegenoverstaand , ge- 

 steeld, de hoogere zijn langwerpig-lancetvormig en 

 staan afwisselend. De blaadjes der 2e orde staan 

 wat uit elkaar en zijn langwerpig (alleen de on- 

 derste aan de onderste blaadjes der Ie orde zijn 

 langwerpig-lancetvormig). Reeds aan het onderste 

 paar blaadjes der Ie orde is het aantal blaadjes 

 2e orde aan weerszijden 10—15. De blaadjes (of 

 slippen) 3e orde zijn langwerpig en staan dicht 

 bijeen. De slippen zijn stekelpuntig getand. Som- 

 mige onvruchtbare bladen overwinteren vaak, soms 

 blijven ook wel vruchtbare tot in het voorjaar. 



De vruchthoopjes zijn klein, staan dicht bij de 

 middennerf, zitten alleen op den voorsten gaffeltak 

 van de zijnerven en vrij ver uiteen. De sporan- 

 giën zijn bruin of bijna zwart. Het dekvliesje 

 blijft lang. 2].. 3-10 dM. Juli, Augustus. 



Deze soort wordt nog al eens verward met P. Filix mas 

 door de stekelpuntige tanden dadelijk van te onderscheiden. 



Waarschijnlijk kan men in ons land ook de 2 volgende ondersoorten 

 onderscheiden. 



«. eu-spinulósum ^) Aschers. et Gr. Bladen kaal. Bladsteel omstreeks 

 even lang als de langwerpige, beneden dubbel gevinde, evenals de blaadjes 

 kort toegespitste bladschijf. De onderste 1-2 paren blaadjes staan verder af. 



5. dilatdtum -) Sm. Bladen met gele klierharen bezet. Bladsteel meest 

 aanzienlijk korter dan de eirond-langwerpige tot driehoekige, aan den voet 

 3-4 voudig gevinde bladschijf, die evenals de blaadjes lang toegespitst is. 

 Blaadjes alle dicht bijeenstaand of alleen het onderste paar wat afstaand. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De vorm a. komt in Midden- 

 en Noord-Europa in bosschen en venen voor, de vorm jS. in bijna geheel 

 Europa in beschaduwde bosschen. Beide vormen zijn waarschijnlijk bij ons 

 vrij algemeen. 



4. Cystópteris ^) Bernh. 



C. fragiils 1) Bernh. Blaasvaren (fig. 131). 



Volgens Ascherson en Graebner komt bij ons 

 alleen de ondersoort eu-frdgilis Aschers. '') et Gr. 

 voor. 



Deze heeft een korten, dikken, bruinachtig 

 geschubden wortelstok en teere, brosse, lang- 

 werpig-eironde tot lancetvormige, toegespitste, 

 dubbel gevinde bladen, wier stelen korter zijn 

 dan de bladschijf. Zij zijn kaal of van onderen 

 van enkele schubben voorzien. De blaadjes der 

 Ie orde zijn langwerpig-eirond tot langwerpig, 

 stomp of toegespitst, kort gesteeld en staan 



vrij 



Cystopteris fragilis 

 Fig. 131. 



ver uiteen, vooral de 



1) eu-spinulosuni = typisch spinulosum. -) dilatatum = uitgespreid. •') van 



het Grieksche cystis : blaas en pteris : varen, hetgeen slaat op den gewelfden vorm van het 

 dekvliesje. i) fragilis = bros. ö) eu-fragilis = echt bros. 



