228 



— POLYPODIACEAE. 



FAMILÜE 4. 



taal uit op een korten steel, die geschubd, doch overigens kaal is. 

 Zij zijn in omtrek lancetvormig, naar weerszijden versmald. Slippen zijn 

 er vele, zij staan dicht bijeen, zijn smal langwerpig, gaafrandig met een 



omgerolden rand. De vruchtbare bladen (üg. 

 137) staan in het midden van den bundel, zijn 

 veel langer, rechtopstaand, met een langeren 

 steel, die overigens op dien der onvruchtbare 

 gelijkt en een bruine middennerf. De slippen 

 staan verder uiteen , zijn uit breederen voet smal 

 lijnvormig, van onderen, behalve aan den top, 

 geheel met bruine vruchthoopjes bedekt. Beide 

 soorten bladen overwinteren. 



De sori zijn langwerpig tot lijnvormig, ont- 

 springen zijdelings van de toevoerende nerf in 2 

 evenwijdige rijen. Het dekvliesje opent zich naar 

 binnen. 2].. 3-4,5 dM. Juli— September. 



De plant wordt nog al eens met Polypodium 

 vulgare verward , doch bij Blechnum zijn de 

 bladstelen korter, de bladen naar den voet versmald en is het aantal blad- 

 slippen veel grooter, terwijl deze zelf kleiner zijn. 



De plant wordt wel in gedroogden toestand gebruikt tot het vullen van 

 matrassen en als strooisel voor het vee. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 voor op beschaduwde, vochtige plaatsen in bosschen en is bij ons vrij 

 algemeen. 



Volksnamen. Behalve dubbelloof, heet de plant in Utrecht slootvaren, 

 in het Land van Hulst pannekoeken. 



Blechnum Spicant 



Fig. 137. 



9. Pteridium ' ) Kuhii. 



P. aquilinum-) Kuhn. (Ptéris ') aquilina L.). Adelaarsvaren (fig. 138). 



Deze varen heeft een kruipenden, dikken, zwarten wortelstok, die aan 



den top, evenals de takken er van, ieder jaar 

 slechts een blad draagt. De bladen hebben een 

 langen , rechtopstaanden , aan den verdikten voet 

 zwartachtigen bladsteel, die bruinwollig, doch 

 overigens kaal is. De 10-20 vaatbundels van 

 den bladsteel vormen op de dwarsdoorsnede een 

 figuur, waarin men met eenige fantasie een ge- 

 lijkenis met den dubbelen adelaar van het Oosten- 

 rijksche wapen kan vinden. Daarop slaat ook 

 de soortnaam. De bladen hangen boogvormig 

 over, zijn soms bijna horizontaal uitgespreid, 

 driehoekig-eirond , drievoudig of dubbel gevind, 

 doch in het laatste geval met vindeelige blaadjes, 

 kaal of van onderen op de nerven weinig kort 

 behaard , lichtgroen. De blaadjes der eerste orde 



Pteridium aquilinum 

 Fig. 138. 



1) verkleinwoord van Pteris. -) aquilina (uni) = adelaaraclitig. ■■) Grieksche 



naam voor de plant, afgeleid van pteron: vleugel, omdat de bladen door de sterke deeling 

 in zijslippen vleugelvormig zijn. 



