Familie 9. Coniferae Juss. Naaldboonien. 



Booiiien. zeiden lieesters, met vertal<teii stam. Hout grootendeeis of 

 bijna uitsluitend uit tracheïden (geen vaten) gevormd, bij de inlandsche 

 soorten door vorming van jaarringen en mergstralen met dat der inlandsche 

 Dicotyteae overeenkomend. 



Bladen des winters meest groen blijvend, lijn- of priemvormig (naalden), 

 zeldzamer scliubvormig, nog zeldzamer met een verbreede bladschijf. 



Bloemen een- of tweehuizig , zonder bloembekleedsels, geelachtig of 

 groen. Mannelijke bloemen katjesachtig, uit vaak vele schubachtige meel- 

 draden bestaand, die op hunne rugzijde meest 2-6 stuifmeelzakken dragen 

 en aan een min of meer verlengde as zijn ingeplant. Deze zakken zijn een- 

 hokkig en openen zich aan de binnenzijde. Vrouwelijke bloeiwijze uit een 

 aantal bloemen bestaand , die öf als vruchtbladen onmiddellijk 1 of meer 

 eitjes dragen of als schutbladen op hunne buikzijde een meestal veel grooter 

 bladachtig deel, de vruchtschub, dragen, waarop dan aan de naar de as 

 gekeerde zijde de eitjes liggen. Slechts zelden (Taxus) is er een eitje aan 

 den top van den bloemtak. 



Meestal sluit de vruchttak, als het zaad rijp is, dit in (hij heet dan 

 kegel, deze is meest droog, soms besachtig), zelden bestaat hij uit 1 of 

 enkele vrij liggende steenvruchtachtige zaden. Zaadlobben 2-16, bij de 

 ontkieming meest boven den grond komend. 



Biologische bijzonderheden. Alle Coniferae hebben om de wortels 

 ectotrophe mycorrhizen (zie hierover bij de Cupuliferae II, blz. 3), 



De bladen zijn meest naaldvormig en daardoor vaak beschut tegen het 

 opvreten door dieren. Ook wijst deze bladvorm op een 

 xerophytischen bouw. De meeste Coniferae verkiezen 

 dan ook een drogen bodem. 



De Coniferae hebben windbloemen, alle brengen veel 

 en droog stuifmeel voort, dat gewoonlijk door bedek- 

 kende deelen goed tegen regen beschut is en vaak lucht- 

 blazen (fig. 147) bezit, om een betere verspreiding te 

 bewerken. 



Meest zit aan het poortje van het eitje een droppel 

 vocht om de stuifmeelkorrels op te vangen. Bij Taxus 

 komen de stuifm.eelkorrels direct op het eitje, bij Picea ^*"Ss''pu'miiy''" 

 en Pinus op de vruchtbladen , bij Larix en Abies op de pig. 147. 



schutbladen en op de genoemde deelen bevindt zich een 

 kiel tot geleiding der stuifmeelbuizen. Bij Picea ontbreekt wel is waar de 

 kiel, doch daar is de vorm der schubben zoo, dat het bestuiven toch ge- 

 makkelijk kan plaats hebben. Bij de meeste soorten zijn de zaden gevleugeld 

 en alzoo geschikt om door den wind verspreid te worden. 



Overzicht van de groepen der Coniferae. 

 A. Vrouwelijke bioemtaki<en (bij het inlandsche geslacht) met een aan den top staand 

 eitje. Zaden rechtopstaand, steenvruchtachtig meest vrij liggend, ver boven de vrucht- 

 bladen (zoo die er zijn) uitstekend Onderfamilie Taxaeeae Rioh. 



Heukels , Flora. I. 16 



