FAMILIK 9. 



-- CONIFERAE. 



251 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze boom beiioort thuis in 

 Midden- en Oost-Europa. Bij ons komt hij vvaarschijnUjk niet oorspronkehjk 

 voor, doch veel gekweekt. 



Vooral het hout, het vurenhout, wordt veel gebruikt. 



Volksnamen. Behalve spar heet de boom ook fijne den en hjne spar. 



6. Ldrix ') Trii. 



Fig. 162. 



Meeldraad van Larix 

 decidua. 



Larix decidua 

 Fig. Ifil. 



De meeldraden bestaan uit 2 

 die scheef openspringen en 



L. decidua-) Mill. (Pinus Lari.x L., Larix eiiropaéa-) D. C). L o r i< (fig. 161). 

 Deze boom heeft een sterk ontwikkeld wortelstelsel, afstaande takken en een pyramidale 

 kroon. De schors is eerst geelbruin, later grijs, in de 

 meeste deelen bevinden zich harsgangen. De volwassen 

 boom heeft lange en ook zijdelings staande korte takjes. 

 Aan de jonge takken en aan de nog jeugdige plant staan 

 de bladen alleen, doch uit de oksels der afgevallen bladen 

 van deze ontwikkelen zich later de kortblijvende takjes, die 

 de bladen in bundels van 15-40 dragen. Het bladkussen 

 der bladen treedt aan den top niet te voorschijn. De 

 bladen zijn alleen des zomers groen, dus tegen den winter 

 afvallend. Zij zijn vlak, lijnvormig, zacht, op de door- 

 snede ongelijk vierkantig, ieder blad 

 heeft 2 harsgangen. 



De bloemen zijn eenhuizig. De 

 mannelijke bloemen zijn alleenstaand, 

 zij staan op de plaats, waar anders 

 een kort takje zou komen , dus zijde- 

 lings, zij zijn zittend, bol-eirond, 

 bruingeel, aan den voet door schub- 

 ben omgeven, naar beneden gericht, 

 overlangs vergroeide stuifmeelzakken 

 een rechthoekig opgerichte, vliezige topschub (fig. 162). Het stuifmeel heeft geen lucht- 

 blazen. De vrouwelijke bloemen zijn rood, van schutbladen voorzien, zij zitten op de 

 plaats, waar anders een verkort takje zit. 

 De kegels zijn langwerpig-eirond, 1,5-4 

 cM lang, 2 cM dik, lichtbruin. Zij staan 

 rechtop, worden in het eerste jaar rijp, 

 doch vallen eerst in het voorjaar van het 

 tweede jaar uit. De schutbladen der 

 kegels zijn in den bloeitijd purperrood, 

 lang toegespitst, veel langer dan de licht- 

 groene vruchtschubben (fig. 163), zij zijn 

 tijdens den vruchttijd circa half zoolang 

 als de houtige vruchtschubben (fig. 164), langwerpig vioolvormig. De vruchtschubben zijn 

 rondachtig, aan den rand niet verdikt. Op iedere vruchtschub liggen 2 omgekeerde zaden 

 <fig. 161) met blijvenden, breeden vleugel. Deze hebben 5-7 zaadlobben, b. 18-30 M. 

 April, Mei. 



Biologische bijzonderheden. Over de harsafscheiding en hare beteekenis, zie spar. 



De lork is een veel licht behoevende boom, die liefst op lossen, niet te vochtigen 

 bodem groeit. 



De regendroppels, die door de rechtopstaande naalden der bundels worden opgevangen, 

 verzamelen zich aan den voet van deze en komen geleidelijk naar de naalden der afhan- 

 gende lange takjes van lagere takken , vanwaar zij op den bodem vallen. Bij den pyramidalen 

 bouw der kroon en doordat de lange takken ook tevens de eindtakken van lederen tak 

 vormen, komt bijna al het water naar de lange takken, die van de onderste takken neer- 

 hangen, zoodat alles naar de buitenzijde van de kroon geleid wordt, als bij bijna alle boomen. 



Op den boom komt een heksenbezem voor, veroorzaakt door een nog onbekende 



Fig. 163. 

 Vrouwelijke bloem van 

 Larix decidua met het er 

 onder staande schutblad. 



Fig. 164. 

 Schutblad met vrucht- 

 schub van Larix decidua 

 van de rugzijde gezien. 



1) waarschijnlijk van het Keltische lar: vet, om de dikke hars, die er uitkomt. 

 -) decidua = afvallend. ■'') europaea = Europeesch. 



