Familie 10. Liliaceae D. C. Leiicachtigen. 



Bloemen meest vrij groot of groot , meest regelmatig en 2-slachtig. 

 Bloemdek ondcrstandig, meest bloemkroonachtig. Meeldraden meest 6, in 

 2 kransen. Vruchtbeginsel 3-hokkig, evenals de vrucht, de hokjes meest 

 meerzadig. Zaden bijna steeds omgekeerd. Kiem meest in de as van het 

 vleezige of kraakbeenige kiemwit. 



Meest overblijvende planten met een bol, zelden met een knol of een 

 wortelstok. Bladen meest vlak. 



Biologische bijzonderheden. Door het gekleurde bloemdek en doordat 

 de bloemen, zoo zij vrij klein zijn, tot bloeiwijzen vereenigd zijn, vallen 

 de bloemen nog al op. Soms bevatten zij alleen stuifmeel , vaak ook 

 honig, die aan den voet der vrucht- of bloemdekbladen wordt afgescheiden. 

 Is er alleen stuifmeel (Tulipa, Convallaria, Narthecium), dan komen stuif- 

 meeletende of- verzamelende insecten er heen, om het te halen. Soms 

 scheiden zij , zooals bij Paris, schijnbaar honig af en lokken daardoor ook 

 andere insecten, hier aasvliegen. 



Verscheidene Liliaceae maken van de groote hoeveelheid voedsel in de 

 onderaardsche deelen opgehoopt, gebruik, om vroeg in het voorjaar op te 

 schieten en te bloeien. Zij behoeven niet eerst door assimilatie veel voedsel 

 te vormen, doch hebben dit reeds in hun lichaam. 



Vele soorten zijn scherp en voor het vee schadelijk. 



Verspreiding der Liliaceae. Soorten , die in hunne overblijvende deelen 

 veel voedsel bevatten, groeien vaak in bosschen en op beschaduwde plaatsen 

 en profiteeren dan, door vroeg te bloeien, van den tijd, als de boomen 

 nog niet of niet dicht zijn bebladerd b.v. Gagea spathacea, Allium ursinum, 

 Endymion nutans. Andere groeien in grasland, als het gras nog laag is, 

 b.v. Fritillaria Meleagris, Gagea- en Ornithogalumsoorten. Merkwaardig 

 is voor de weiden Colchicum autumnale, waarbij de bloemen aan het einde 

 der jaarperiode verschijnen en die nadat de bevruchting is afgeloopen, de 

 winterperiode doormaken , om de daarbij behoorende vruchten eerst in het 

 volgend voorjaar te doen rijpen , terwijl dan de bladen zich tegelijk ont- 

 wikkelen. 



Verder zijn xerophyle zomerbloeiers Phalangium Liliago , Asparagus 

 officinalis, hygrophyle zomerbloeiers Allium Schoenoprasum , Scorodoprasum 

 en Narthecium ossifragum (de laatste vooral op veengrond). Als bosch- 

 bewoners, die niet vroeg in het voorjaar bloeien, moeten genoemd worden 

 Paris quadrifolia, Majanthemum bifolium, Convallaria majalis en de Poly- 

 gonatums. 



Overzicht der onderfamiliën en groepen der Liliaceae. 



Onderfamiiie 1. Lilioideae Engl. 



Bolgewassen. Bloemstengel eindelings. Bloeiwijze trosvormig. Meeldraden aan den 

 voet van het bloemdek of op den bloembodem ingeplant. Helmhokjes steeds naar binnen 

 openspringend. Vrucht bijna steeds een doosvrucht met meest vele zaden, die een geel- 

 achtige of lichtbruine zaadhuid hebben. 



Groep 1. Tulipeae Koch. Stengel meest bebladerd. Bloemen of 1 eindelingsche of 

 eenige, in de oksels van gewone bladen. 



Geslachten Tulipa, Fritillaria, Lilium. 



