FAMILIE 10. 



LILIACEAE. 



287 



Polygonatum officinale 

 Fig. 198. 



kaal, boven het vruchtbe^nnsel niet samengetrokken, naar boven buikig, 

 evenals de meeldraden kaal, witgroenaclitig. De vrucht (fig. 196) is een 

 bes, zoo groot als een erwt (tot 1,4 cM lang en 

 breed), zwartblauw, met zaden, die van glimmende 

 puntjes zijn voorzien. 4- 1,5-4,5 dM. Mei, Juni. 



Bioloirischc bijzonderheden. De bloemen rieken 

 naar bittere amandels. Aan het vruchtbeginsel wordt 

 honig afgescheiden en in den voet der bloemkroon- 

 buis bewaard. Het zijn langsnuitige insecten, vooral 

 hommels, die er heenkomen. De stempel vult den 

 ingang der bloemdekbuis bijna geheel en daar de 

 helmknopjes 3 niM dieper staan, zullen bezoekende 

 hommels eerst den stempel aanraken en daaraan 

 vreemd stuifmeel afgeven en eerst daarna nieuw 

 stuifmeel krijgen. Zoo is kruisbestuiving verzekerd, 

 terwijl bij uitblijvend insectenbezoek door neer- 

 vallend stuifmeel zelfbestuiving kan geschieden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 voor in boschrijke streken, vooral op hooge gronden. Daar is zij bij ons 

 vrij algemeen. 



Volksnamen. Bijzondere namen zijn in de Graafschap Zutphen jacobs- 

 laddertje, daar en in Salland en Zuid-Limburg dalkruid. 



P. multiflórum i) All. (Convallaria multiflóra L.). Veelbloemig salomons- 

 zegel (fig. 197). 



Deze soort heeft een kalen, rolronden stengel, die onder de gewone 

 bladen meest geene schubvormige draagt. Hij is ook weer rechtopstaand, 

 en aan den top overgebogen. De bladen staan 

 als bij de vorige soort, doch zijn eirond tot ellip- 

 tisch, tot 1,5 dM lang, onbehaard, aan den voet 

 vrij plotseling versmald, van boven groen, van 

 onderen grijsgroen. 



De bloemen staan in 3-5-bloemige, hangende 

 trossen in de bladoksels, op tot 2 cM lange, 

 onbehaarde stelen. Het bloemdek is 12-15 mM 

 lang, 2-4 niM breed, dus smaller dan bij de 

 vorige soort. Het is trechtervormig verwijd (fig. 

 197), doch boven het vruchtbeginsel iets samen- 

 getrokken. De toppen der tanden zijn van binnen, 

 evenals de meeldraden behaard. De bloemen 

 zijn reukeloos. De vrucht (fig. 197) is iets 

 grooter dan een erwt (meest niet meer dan 8 

 mM dik), de zaden hebben geen puntjes. Overigens komt deze soort met 

 de vorige overeen. 2].- 3-6 dM. Mei, Juni. 



De variëteit p. bracteatum -) Kunth. heeft de schutbladen der bloemtrossen 

 ontwikkeld, de onderste zijn bladachtig, doch veel kleiner dan de gewone 

 bladen, vrij vaak halvemaanvormig. Bloemen vaak mannelijk of weinig 

 ontwikkeld. 



Polygonatum multiflórum 

 Fig. 197. 



') multiflórum = veelbloemig. 



-) bracteatum = met schutbladen bezet. 



