FAMILIE 12. — JUNCACEAE. — 295 



Bij ons ontwikkelcMi de vruchten zich niet vaak, waarschijnhjk mede een 

 gevolg van het niet bezocht worden door insecten gedurende den bloeitijd. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- 

 en Zuid-Europa in vochtige bosschen en weiden voor. Bij ons is zij aan 

 heggen , in kreupelhout , aan beschaduwde slootkanten , op vochtigen gras- 

 grond vrij algemeen. 



Volksnamen. Behalve de namen sneeuwklokje en vastenavondzotjes, die 

 veel gebruikt worden, hoort men ook de volgende, in Friesland boutsje, 

 mooie meisjes, daar en in Groningen lidertjes en naakte meisjes, in Fries- 

 land, Groningen en Kennemerland naakte wijfjes, in Groningen en Twente 

 naakte juffertjes, in Friesland en den Achterhoek van Gelderland maarte- 

 bloempje, in Groningen, Overijsel en Noord- en Oost-Gelderland naakte 

 eerstjes, in Oost-Drente, Salland en de Graafschap Zutphen naakte naarsjes, 

 in Groningen, Friesland, Utrecht, Waterland en op Texel naakte mannetjes, 

 in Noord-Drente winterliedertjes, in den Achterhoek van Gelderland vasten- 

 avondgekjes, om Nijmegen vastenavondklokje, in Utrecht vroegopjes en 

 morgensterretje, in Kennemerland hanghoofdje, in Zuid-Limburg klokjes, 

 in Zuid-Holland en het Westelijk deel van Noord-Brabant vastenavond- 

 gastje, op Goeree en Overflakkee februarigekje, in Zeeland zomerzotjes. 



Familie 12. Juncaceae D.C. Bloembiesachtigen. 



Bloemen 2-slachtig, regelmatig, Bloemdek onderstandig, kafachtig, 

 droogvliezig, blijvend, 6-bladig, soms aan den voet verbonden , tijdens den 

 bloeitijd uitgespreid, tegen de vrucht liggend. Meeldraden in 2 kransen 

 van 3 (soms ontbreekt de binnenste), aan den voet van het bloemdek 

 ingeplant en tegenover de bloemdekbladen staand. Helmknopjes 2-hokkig, 

 aan den voet op de helmdraden bevestigd. Stijl 1 met meestal 3 draad- 

 vormige stempels, soms zeer kort. Vrucht een doosvrucht, die door mid- 

 dendeeling der hokjes met 3 kleppen openspringt, en 1-hokkig, 3-zadig of 

 3-hokkig en meerzadig is. Zaden rechtopstaand, omgekeerd. Zaadhuid 

 vaak het zaad los omgevend, aan den voet of aan den top met een zak- 

 vormige uitholling. Kiem in de nabijheid van den navel liggend. 



Bloemen bruin, zwart, groen, wit of geelachtig, klein, alle met schut- 

 bladen , een speer vormend. 



Bladen verspreid , meest smal of cylindrisch , aan den voet open of 

 gespleten scheedeachtig. Kruidachtige planten. 



Biologische bijzonderheden. Door de meestal geringe bladontwikkeling 

 behoort het meerendeel der Juncaceae tot de roedegewassen , waarbij dus 

 het grootste deel der assimilatie door de stengeldeelen plaats heeft. Het 

 gevolg is, dat de verdamping gering is en de planten het dus op droge 

 plaatsen en in een droge omgeving lang vol kunnen houden. Merkwaardig 

 is dit zeker. Men zou toch verwachten dit bij xerophyten aan te treffen, 

 terwijl toch het meerendeel dezer planten op moerassige plaatsen voorkomt, 

 doch dit nog onverklaarde verschijnsel treft men ook bij verschillende Cy- 

 peraceae, als Scirpus paluster, caespitosus en lacustris, Eriophorum vaginatum 

 en verschillende Carexsoorten aan. 



Met de Graminae en Cyperaceae vormen de Juncaceae ongetwijfeld de 



