FAMILIE 12. 



JUNCACEAE. — 



301 



bladen zijn roüdbriiin tot levendig kastanjebruin, donkerbruin of zwart, 

 weinig korter dan tot evenlang als de doosvrucht (fig. 210). De stijl is 

 langer. De doosvrucht is elliptisch, meest donkerder van kleur. 2].. 1,5-3 

 dM. Juni, Juli. 



Biologische bijzonderheden. Zie hiervoor bij J. compressus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt meest alleen op 

 zilten grond in geheel Europa voor. Zij is bij ons vrij algemeen. 



J. tènuis ') Willd. Tengere rusch (fig. 211). 



Deze plant is onbehaard , meest iets geelgroen en vormt dichte zoden. 

 De stengel is rechtopstaand , dun , niet veel langer dan de rechtopstaande wor- 

 telbladen De bladen hebben een geoorde scheede 

 en een smalle, priemvormige schijf (fig. 211). 



De bloeiwijze is eindelings, meest 3-8 cM lang 

 met meest rechtop-afstaande takken , meest los. 

 Het onderste schutblad is verlengd , de 2 onderste 

 (zelden meer dan 2, soms 1) steken boven de 

 bloeiwijze uit. De bloemen hebben lancetvormige, 

 spitse, korte schutblaadjes, zijn 3-4 mM lang en 

 geelgroen. De bloemdekbladen zijn lancetvormig, 

 spits of toegespitst, geelbruin, iets langer dan de 

 doosvrucht (fig. 211). Meeldraden zijn er 6. De 

 stijl is kort met lange stempels. De doosvrucht 

 is eirond met bolle zijvlakken en bevat kleine, 

 glasachtige of bleek roodbruine zaden. ![.. 1-3 

 (-6) dM. Juni, Juli. 



Door een vooral in den vruchttoestand karakteristieke, bruingele kleur, 

 door de langere schutbladen en deteere, rechtopstaande, grasachtige bladen 

 is zij scherp van de andere soorten te onderscheiden. 



Biologische bijzonderheden. Het bijzondere van het telkens tegelijk bloeien 

 van vele bloemen komt hier in sterke mate voor. De bloeitijd duurt slechts 

 kort (7 a 8 uur des morgens tot 12 uur). Het vrouwelijke stadium duurt 

 slechts 1 uur. De stempels steken niet uit het bloemdek. De bloemen zijn 

 door het dicht opeenstaan van stempels en helmknopjes meest op zelfbe- 

 stuiving aangewezen. 



De buitenste laag der zaden scheidt op vochtigen bodem een slijmachtige 

 stof af, waardoor zij gemakkelijk blijven kleven, b.v. aan de schoenzolen 

 van voorbijgaande personen. Daardoor wordt het duidelijk , waarom zij 

 zooveel op voetpaden groeit. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit veel op grazige 

 voetpaden, op leem- en veengrond, zelden op zand. Zij is waarschijnlijk 

 aangevoerd uit Noord-Amerika. Zij groeit in Frankrijk, Engeland, Zweden, 

 Duitschland, België en in ons land. Bij ons is zij het eerst gevonden in 

 1825 in Utrecht, doch is er algemeen. 



J. squarrósus-) L Trekrusch (fig. 212). 



Deze plant is onbehaard en vormt dichte zoden. De stengel is rechtop- 

 staand, van den voet af tot aan de bloeiwijze meest geheel onbebladerd , 



Juncus tenuis 

 Fig. 211. 



1) tenuis = dun, tenger. 



-) squarrósus = rappig. 



