302 



JUNCACEAE. — 



FAMILIE 12. 



Juncus squarrosus 

 Fig. 212. 



samengedrukt, aan de eene zijde gewelfd, veel langer dan de wortelbladen. 

 De bladen hebben een tamelijk wijde, geoorde scheede en een smalle, 

 borstelvormige, stijve, afstaande, iets geel- of bruingroene schijf. 



De bloeiwijze is meest een samengestelde speer, 

 3-10 cM lang. Het onderste schutblad is meest 

 bladachtig, korter dan de bloeiwijze, de andere 

 schutbladen zijn vliezig. De bloemen staan meest 

 dicht bijeen. De schutblaadjes zijn breed lancet- 

 vormig, in het midden groen, vliezig gerand, 

 circa 6 mM lang. De bloemdekbladen zijn vlie- 

 zig, eirond, afgeknot, bruinachtig, breed witvliezig 

 gerand, even lang als de doosvrucht ffig. 212). 

 Meeldraden zijn er 6, zij hebben helmknopjes, 

 die langer zijn dan de helmdraden. De stijl is 

 kort, de stempels zijn rood, lang, rechtopstaand. 

 De doosvrucht is cylindrisch-eirond , afgeknot, 

 stekelpuntig, geelbruin en bevat groote, bruine 

 zaden. 2].. 1,5-3 dM. Juni— Augustus. 

 Deze soort heeft van alle inlandsche de grootste bloemen. 



Biologische bijzonderheden. Ook bij deze soort is het gelijktijdig bloeien 

 van vele bloemen, terwijl er dan eenige dagen volgen, waarop er geene 

 opengaan en dan in eens weer vele, duidelijk waar te nemen. De bloeitijd 

 is korter dan 12 uur. De bloemen openen zich vroeg in den morgen en 

 zijn dan vrouwelijk, tegen 8 uur dés morgens worden zij tweeslachtig en 

 sluiten zich in den namiddag. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West- en 

 Midden-Europa op vochtige plaatsen in bosschen en in heiden voor en is 

 bij ons algemeen. 



Volksnamen. In Oost-Drente heet de plant trekrusch en padrusch. 



J. balticus'j Wiild. Noorsche rusch (fig. 213). 



Deze plant is gras- of grijsgroen, los zodenvormend. 

 kruipenden wortelstok. De stengels zijn stijf 

 rechtopstaand of iets gebogen, meest rond, 

 geheel glad (in gedroogden toestand zwak ge- 

 streept). De bladen aan den voet van den 

 stengel zijn tot gele of geelbruine, iets glanzende 

 scheeden gereduceerd. Aan de niet bloeiende 

 stengels zit een blad, dat op den stengel gelijkt. 



Het schutblad is alleenstaand , stijf rechtop- 

 staand, zet meest den stengel recht voort en is 

 vaak stekend. De bloeiwijze staat schijnbaar 

 zijdelings met verlengde takken en is vrij los. 

 De schutblaadjes zijn vliezig. De bloemen zijn 

 3-4 mMlang, ten deele langgesteeld. De bloem- 

 dekbladen zijn rood- of kastanjebruin, m.et groene 

 middenstreep, witvliezig gerand, de buitenste zijn lancetvormig, spits, de 

 binnenste eirond-lancetvormig, stomp, breeder gerand, omstreeks evenlang 

 als of korter dan de doosvrucht (fig. 213). Er zijn 6 meeldraden, wier 



Zij heeft een ver 



Juncus balticus 

 Fis. 213. 



1) balticus = Noorsch. 



