FAMILIK 12. — JUNCACEAE — 309 



De bloemen zijn 3,5-4 niM lan^, {^roen uf roud. Üc bloemdekbladen 

 (fig. 221) zijn even lang, langwerpig, 3-nervig, breed, de buitenste zijn 

 spits, de binnenste stomp. Meeldraden zijn er meest 3, zelden 6. De stijl 

 is kort met lange, kromme, bleekroode stempels. De doosvrucht is weinig 

 langer dan de bloemdekbladen (fig. 221), eirond cylindrisch, stomp, stekel- 

 puntig, eenhokkig, groen of bruin, glanzend. Zij bevat kleine, doorzichtige, 

 roodbruine zaden. 4- 5-20 cM. Juli— Herfst. 



Van den vorm eu-supiniis Aschers. et Or. met groene of roode bloemen, 

 meest 3 meeldraden, wier helmknopjes omstreeks even lang zijn als de 

 helmdraden en wiens stengel rechtopstaand of opstijgend is, mogen als 

 variëteiten genoemd worden 



i's. uliginósiis ^) Rth. Stengel kruipend, in de knoopen wortelend. Bloei- 

 wijze meest rijkbloemig. 



y. fliütans-) Link. Stengel drijvend, vaak sterk vertakt. Bloei wijze meest 

 met vele armbloemige hoofdjes. Soms vindt men geheel ondergedoken 

 vormen. 



De vorm Kóchii'') Syme (J. nigritéllus Koch.) is meest krachtiger en 

 hooger dan de grondvorm. De stengel is rechtopstaand of opstijgend, tot 

 2,5 dM hoog, zelden liggend, vrij dik. De bladen zijn rechtopstaand, 

 meest sterk verlengd. De bloeiwijze bestaat uit meest dichte, rijkbloemige 

 hoofdjes. De bloemen zijn levendig gekleurd , kastanjebruin. De bloemdek- 

 bladen zijn scherper toegespitst, ook de binnenste zijn spits. Er zijn meest 

 6 meeldraden, wier helmknopjes half zoo lang zijn als de helmdraden. De 

 doosvrucht is stomp, even lang als of nauwelijks langer dan de bloemdek- 

 bladen. 



Biologische bijzonderheden. Bij deze soort is weder het op denzelfden 

 dag bloeien van verscheidene bloemen waar te nemen , waarop dan ver- 

 scheiden dagen volgen zonder bloeiende bloemen en dan weereen dag, waarop 

 vele bloeien. De bloeitijd duurt ^ .j-l^ .j dag, de vrouwelijke toestand 2 uren. 



Bijzonder is het verder, dat deze soort zoo vaak in de bloeiwijze jonge 

 plantjes vormt. De bloeiwijzen leggen zich dan, nadat de vruchten rijp 

 zijn, ter zijde en komen zij daarbij op onbegroeiden bodem, dan ontstaan 

 in het volgend jaar uit ieder plantje in de bloeiwijze kleine zoden. Dit 

 verschijnsel komt ook bij andere Juncus- en ook bij Scirpussoorten voor. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De vorm eu-supinus komt in 

 geheel Europa in moerassen, op vochtigen zandgrond, in slooten, aan 

 oevers, vooral op kalkarmen grond voor. Zij is bij ons algemeen. 



De var. ,5. komt op vochtigen grond, vooral in het slib voor, de var. 

 '/. in zeer ondiep water, soms in dieper, doch dan geheel ondergedoken. 

 De vorm Kochii komt in moerassige weilanden in Noord- en Midden- 

 Europa voor. 



J silvaticus ^) Reichard. Boschrusch (fig. 222). 



Deze soort is meest levendig groen, zodenvormend. Zij heeft een kruipen- 

 den wortelstok en meest vrij stijf rechtopstaande, meest aan den voet sterk 

 samengedrukte , ook boven bebladerde stengels. De bladen hebben een 

 meest samengedrukte in 2 oortjes uitloopende scheede, aan de onderste 

 ontbreekt de schijf, aan de bovenste 2 of 3 zit een samengedrukte schijf, 

 die duidelijk door dwarsschotjes in vakjes verdeeld is. 



1) uliginosus = moeras. -) fluitans = drijvend. ■') Kochii = Koch's. i) silvaticus = boscii. 



