314 



JUNCACEAE. 



FAMILIE 12. 



Luzula pilosa 

 Fi?. 227. 



Volksnamen. In Salland heeten de soorten bruintje en ook russchen , 

 in West-Friesland en de Duinstreek veldbies. 



L. pilósai) Willd. Ruige veldbies (fig. 227). 



Deze plant is grasgroen en zodenvormend. Zij heeft een reciitopstaanden 

 of schuin rechtopstaanden wortelstok, die dicht opeenstaande of boogvor- 

 mig opstijgende spruiten vormt. De stengels zijn rechtopstaand of opstij- 

 gend, rond en glad. De bladen hebben een scheede en een, aan de 

 onderste bladen tot 2 dM lange, meest 5-10 mM 

 breede, aan den rand gewimperde, breed lijnvormige 

 bladschijf. Deze laatste is aan de stengelbladen smal- 

 ler en meest slechts 2-3 cM lang. De bloeiwijze is 

 eindelings, rechtopstaand, bijna steeds samengesteld , 

 bijna schermvormig staand met later ten deele terug- 

 geslagen takken. De schutbladen zijn alleenstaand 

 of staan 2 bij elkaar, zij zijn rechtopstaand, veel 

 korter dan de bloeiwijze. De bloemen staan meest 



3 bijeen (soms 1 of 2) en zijn in den vruchttoestand 



4 mM lang. De bloemdekbladen (fig. 227) zijn lancet- 

 vormig. toegespitst, kastanjebruin, breedvliezig ge- 

 rand, de binnenste zijn iets langer. De meeldraden 



hebben helmknopjes , die langer zijn dan de helmdraden. De stijl is evenlang als 

 het vruchtbeginsel en draagt lange stempels. De doosvrucht (fig. 227) is 

 groot, stomp, stekelpuntig, geelgroen, glanzend, langer dan de bloemdek- 

 bladen. De zaden zijn zeer groot, tot over 3 mM lang, licht kastanjebruin, 

 aan den top met een omstreeks evenlang gekromd aanhangsel (fig. 227) 

 2J.. 1,5-3 dM. April, Mei. 



Biologische bijzonderheid. De bloemen zijn sterk proterogynisch , het 

 vrouwelijk stadium duurt verscheiden dagen , het dan volgende tweeslachtige 

 slechts een dag. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen 

 op eenigszins vochtige plaatsen in bijna geheel - . 



Europa voor. Zij is bij ons vrij algemeen. ^'^'^4^ 



L albida-) D. C. (L. angustifólia'^) Grcke.,L. ne- 

 morósa^)E. Meyer). Witte veldbies (fig. 228). 



Deze plant is grasgroen, los zodenvormend. 

 Zij heeft een kruipenden wortelstok met korte 

 uitloopers en rechtopstaande of opstijgende, vrij 

 dunne, gladde stengels. De onderste bladen 

 hebben een meer dan 2 dM lange bladschijf, die 

 der stengelbladen is ook omstreeks even lang. 

 Zij is lijnvormig (2 a 4 mM breed), vlak , aan 

 de randen gewimperd. 



De bloeiwijze is eindelings, rechtopstaand, sterk 

 samengesteld, scherm-pluimvormig of iets pluim- 



vormig, meest samengetrokken met min of meer rechtopstaande takken, 

 schutblad is alleenstaand , verlengd , vaak langer dan de bloeiwijze. 



Luzula albida 

 Fig. 228. 



Het 

 De 



1) pilosa = behaard, 

 -f) nemorosa = bosch. 



-) albida = witachtig. 



■) angustifoiia = smalbladig. 



