FAMILIE 12. 



— JÜNCACEAE. — 



315 



bloemen, die 3-8 bijeenstaaii , zijn klein (circa 2,5 mM lang), wit of vuilwit. 

 Zij hebben lancetvorinige, spitse, dunvliezige bloemdekbladen (fig. 228). de 

 buitenste zijn iets korter. De helmknopjes zijn omstreeks half zoo lang als 

 de helmdraden, aan den top nauwelijks uitgerand, geelachtig. De stijl is 

 draadvormig, langer dan het vruchtbeginsel, met 3 lange, rechtopstaande, 

 witte stempels. De doosvrucht (tig. 228) is eirond, toegespitst, kastanje- 

 bruin, glanzend, omstreeks even lang als de bloemdekbladen. De zaden 

 zijn ruim 1 mM. lang, kastanjebruin, glanzend, aan den top voorzien van 

 een klein aanhangsel (fig. 228). 4- 3-7,5 dM. Mei, Juni. 

 De bloemen zijn kleiner dan bij L. pilosa , grooter dan bij L. campestris. 



Biologische bijzonderheden. Volgens sommigen zijn de bloemen sterk 

 proterogynisch en duurt de vrouwelijke toestand 1-3 dagen, waarna zege- 

 durende 2 dagen tweeslachtig zijn, volgens anderen zijn ze weinig protero- 

 gynisch. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt vooral in Midden- 

 Europa in droge bosschen en op minder beschaduwde plaatsen voor. Zij 

 is bij ons zeldzaam. 



L. maxima'; D.C. (L. silvatica -) Gaud.). Groote veldbies (fig. 229). 



Deze plant is grijsgroen, zodenvormend. Zij heeft een korten, opstij- 

 genden wortelstok en rechtopstaande, meest aan 

 den voet tamelijk dikke (tot 3 mM) stengels. De 

 wortelbladen hebben een breed lijnvormige, tot 

 3 dM lange, aan de randen gewimperde schijf, 

 de stengelbladen een aanliggende scheede en een 

 korte, meest rechtopstaande schijf. 



De bloeiwijze staat eindelings, is groot, recht- 

 opstaand, speerachtig uitgespreid met dunne tak- 

 ken , waarvan de bovenste vaak teruggeslagen 

 zijn. Schutbladen zijn er 1 of 2, zij zijn recht- 

 opstaand, kort, korter dan de bloeiwijze. De 

 bloemen staan 3-4 bijeen, zijn 3 mM lang, bruin. 

 De bloemdekbladen (fig. 229) zijn ongelijk, de 

 binnenste duidelijk langer, de buitenste lancet- 

 vormig, stekelpuntig, bruin tot roodbruin met 

 groene middenstreep en witvliezigen rand. De helmknopjes zijn 3 a 4 maal 

 zoo lang als de helmdraden, aan den top niet uitgerand. De stijl is draad- 

 vormig, langer dan het vruchtbeginsel en draagt lange, rechtopstaande 

 stempels. De doosvrucht (fig. 229) is omstreeks evenlang als de binnenste 

 bloemdekbladen, bolrond, gesnaveld, stekelpuntig, kastanjebruin, glanzend. 

 De zaden zijn ruim 1 mM lang, kastanjebruin, iets glanzend. Ij.- 3-10 dM. 

 April — Juni. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn sterk proterogynisch. Reeds 

 uit de gesloten bloemen steken de stempels naar buiten. Die vrouwelijke 

 toestand duurt 1 a 2 dagen, dan openen zich de bloemen en springen ook 

 de helmknopjes open. Sluiten zij zich later weer, dan zijn nog steeds de 

 stempels geschikt, om. stuifmeel te ontvangen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West- en 



Luzula maxima 

 Fig. 229. 



J) maxima = grootste. 



-) silvatica = bosch. 



