316 



— JUNCACEAE. 



FAMILIE 12. 



Zuid-Europa in bosschen, meest op weinig kalk bevattenden bodem voor. 

 Zij is bij ons zeldzaam. 



L multiflora 1) Lej. (L. erécta -) Desv.). Veelbloemige veldbies (fig. 230). 

 Deze plant is dicht zodenvormend en heeft een wortelstok zonder uit- 

 loopers. De stengel is vaak hooger dan bij L. campestris. De bladen 

 hebben meestal een 1-3 niM breede, dicht gewimperde schijf. 



De bloeiwijze is rechtopstaand, meest zeer samengesteld, meest scherm- 

 vormig met rechtopstaande, stijve takken, waarvan de zijdelingsche vaak 

 ten slotte afstaan. Aartjes zijn er tot 10, zij zijn eirond of langwerpig, zelden 

 bolrond, meest 8-16-bloemig. Het schutblad is vaak langer dan de bloei- 

 wijze, ten slotte meest even lang. De bloemen 

 zijn 2,5-3 mM lang. De bloemdekbladen (fig. 230) 

 zijn licht- tot roodbruin, met breeden , witvlie- 

 zigen rand, soms ook geel- of groenachtig 

 wit, met lange stekelpunt, de buitenste zijn lan- 

 cetvormig, de binnenste langwerpig-lancetvormig,. 

 stomp, evenlang als of iets langer dan de buitenste. 

 De helmknopjes zijn weinig langer dan de draden. De 

 stijl is evenlang als of iets korter dan het vrucht- 

 beginsel. De doosvrucht (fig. 230) is eirond, stomp,, 

 kort stekelpuntig, omstreeks even lang als de 

 bloemdekbladen. Het aanhangsel van het zaad is 

 groot (fig. 230). 2].. 3-4,5 dM. April, Mei. 

 Variëteiten zijn: 



5. pdllens-') Aschers. et Gr. (L. multiflora j. palléscens^) Koch.). Plant 

 meest vrij slank. Aartjes meest minder talrijk, meest slechts 5-6. Bloeiwijze 

 meest losser, vaak wat overhangend. 



y. congésta') Koch. Plant meest lichtgroen. Stengel vrij stijf, vaak tot 

 6 dM hoog. Bladen met meest breedere scheede (tot 5 mM breed). Bloei- 

 wijze uit vrij vele aartjes samengesteld, dicht opeengedrongen. Aartjes 

 veel (8-14-)bloemig, dicht. Schutblad meest langer dan de bloeiwijze. 

 Bloemen meest slechts 2 mM lang, licht roodbruin. Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in vochtige bosschen en op moerassige plaatsen o. a. in venen voor. Zij 

 is bij ons algemeen. De var. ,5. komt in bosschen en aan boschranden 

 voor en is bij ons bij de Bilt, Janssteen, Nijmegen en Middachten gevonden^ 

 de var. y. komt in vochtige heiden en veengrond voor. 



Volksnamen, in Waterland heet de plant open haar en piepieshaar. 



L. campestris') D-C. Veldbies (fig. 231). 



Deze plant is los zodenvormend en heeft een wortelstok met korte uit- 

 loopers en een vrij langen stengel. De bladen hebben een meest 2-3 mM 

 breede, dicht gewimperde bladschijf. 



De bloeiwijze is rechtopstaand of knikkend, bijna schermvormig. Het 

 schutblad staat meest alleen en is korter dan de bloeiwijze. Aartjes zijn er 

 meest 3-6 bijeen, zij zijn kort bolrond of eirond, meest 6-10-bloemig, de 

 zijdelingsche zijn meest gesteeld, ten slotte teruggeslagen. De bloemen zijn 



Luzula multiflora 

 Fig. 230. 



') multiflora = veelbloemig. -) erecta = overeindstaand. ■■) pailens = bleek. 



') pallescens = verbleekt. 'i) congésta = opeengehoopt. ") campestris = veld. 



