FAMILIE 14. 



TYPHACEAE. 



327 



De bloeiwijze is pkiiinvorinijjj vertakt, de onderste zijtakken der h" orde 

 zijn niet met de hoofdas verbonden en draj^en verscheiden aarachtig ge- 

 plaatste vrouweh'jke en aan den top mannelijke hoofdjes (van deze laatste 

 meestal meer). De onderste schutbladen der pluimtakken zijn bladachtig, 

 de hoogere meer vliezig en schubachtig. De bloemdekschubben zijn aan 

 den top afgerond. De stijl en stempel zijn draadvormig, de laatste is 

 minstens 5 a 6 maal zoo lang als breed. De vruchthoofdjes (fig. 239) 

 hebben 12-18 mM middellijn, de vruchtjes (fig. 239) zijn zittend, 4 mM 

 breed, tolvormig, kantig, plotseling in een korten (2 mM langen) snavel 

 versmald, die I4 van de lengte der vrucht heeft. De steenkern is naar 

 boven kegelvormig versmald. 2].. 3-6 dM. Juni — Augustus. 



Biologische bijzonderheid. De bloemen zijn proterogynisch, de stempels 

 beginnen al te verdrogen, als de meeldraden hun stuifmeel ontlasten. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bijna geheel 

 Europa aan oevers en in moerassen voor. Zij is bij ons algemeen. 



Volksnamen. Deze plant wordt in Zuid-Holland driekantig lies genoemd, 

 in Zuid-Limburg spreekt men van knoplisschen. 



S. simplex ') Huds. Onvertakte egelskop (fig. 240). 



Deze soort is onbehaard. Zij heeft een rechtopstaanden, onvertakten sten- 

 gel. De bladen zijn stijf, in het onderste derde deel driekantig met holle 

 zijvlakken, boven de meest zeer wijde, in drogen 

 toestand strooachtige scheede aanzienlijk (tot 

 3-6 mM) versmald, in het bovenste derde deel 

 (tot 5-12 mM) verbreed, geleidelijk in een stompe 

 punt uitloopend (de bladen zijn smaller dan bij 

 de vorige). De stengelbladen zijn min of meer 

 scheedeachtig verbreed. 



De bloeiwijze is enkelvoudig, soms beneden iets 

 samengesteld, met 2-5(-6) vrouwelijke (daarvan zijn 

 de onderste 1 -3 gesteeld) en tot 8 mannelijke hoofd- 

 jes, alle (of soms de onderste zijtak niet) zijn min of 

 meer met de hoofdas verbonden. De schutbladen 

 der onderste hoofdjes zijn bladachtig, steken niet 

 boven de bloeiwijze uit, die der bovenste zijn 

 bleekvliezig. De bloemdekschubben zijn meest 

 breed eirond tot spatelvormig, getand of aan den top uitgerand. Het vrucht- 

 beginsel (fig. 240) is in het onderste derde deel het breedst, is geleidelijk 

 in den langen , draadvormigen stijl en den lijnvormigen stempel versmald. 

 De vruchten zijn 4-5 mM lang, 2-2^ 2 mM breed, zijn duidelijk gesteeld (steel 2 

 mM lang), langwerpig-spilvormig, niet kantig, in het onderste deel het breedst, 

 in den meest blijvenden stijl geleidelijk versmald, dus lang gesnaveld (de 

 snavel is '^ ^ maal zoo lang als de vrucht), geel- tot grijsbruin. 2|-. 2-6 dM 

 bij rechtopstaande vormen, bij drijvende wel meer dan 1 M lang. Juni, Juli. 



De variëteit p. fluitans-) A. Br. heeft lange, zwevende wortelbladen en 

 de bladen hebben een duidelijke middenrib, terwijl de bovenste mannelijke 

 hoofdjes dicht opeen staan. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 



Sparganium simplex 

 Fig. 240. 



1) simplex = niet vertalit. 



-) fluitans = drijvend. 



