FAMILIE 15. — ARACEAE. — 335 



zadige bes. Vruchten samen een langwerpige of eironde aar vormend. 

 Zaden bol-eirond, met een korte, vleezige aanzwelling aan den voet. 



Bladen 2, zelden 3, wortelstandig, langgesteeld, spies- of pijlvormig, met 

 een scheede aan den voet en vertakte nerven. Kruidachtige, overblijvende 

 planten met knolvormigen wortelstok. 



Hoofdknop in den oksel van het voorlaatste blad, deze zwelt dus weer 

 tot een nieuwe knol op. Bloemstengel eindelings. 



Biologische bijzonderheden. Alle soorten smaken scherp , zij bevatten een 

 vluchtige stof, die bij het koken verdwijnt. Ook bevatten de bladen in 

 hunne cellen raphiden en zijn daardoor tegen slakkenvraat beveiligd. Be- 

 halve door zaadvorming vermenigvuldigen deze planten zich ook ongeslach- 

 telijk, doordat in de bladoksels van andere bladen als het bovengenoemde, 

 knoppen ontstaan , die vrij komen , als de oude knol verrot is en tot knol- 

 len opzwellen. 



De schijnbloemen rieken onaangenaam naar aas of naar rottende urine 

 en lokken daardoor insecten, die dezen geur aangenaam vinden. Vooral 

 moeten genoemd worden kleine muggen , vooral Psychoda phalaenoides , 

 die in de bloeischeede naar binnen kruipen naar het ketelvormige deel, dat 

 zich onder de insnoering bevindt. Daar vinden zij het aangenaam door de 

 vrij hooge temperatuur, welke er heerscht en door het voedsel, dat zij 

 vinden in de saprijke, dunwandige cellen, welke dit deel van binnen be- 

 kleeden. Doordat aan de bloemspil stijve borstels met den top naar beneden 

 zitten (de onontwikkelde meeldraden) en deze zich juist bevinden op de 

 plaats, waar de bloemscheede vernauwd is, kunnen zij wel naar binnen 

 komen, maar zijn niet in staat hunne schuilplaats voorloopig weer te ver- 

 laten. Daar de bloeiwijze proterogynisch is, brengen de naar binnen 

 komende insecten, zoo zij reeds uit een andere bloeiwijze komen, stuifmeel 

 op de stempels en als daarna de helmknopjes opengaan , nemen zij weder 

 stuifmeel mede. Na eenige dagen toch zijn de stijve borstels verslapt, 

 zoodat zij nu de bloeischeede kunnen verlaten, om weer een andere op 

 te zoeken. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Arum. 



A. Bladen eerst in de lente verschijnend, met scheedevormigen steel en spies- tot bijna 

 pijlvormige bladschijf, waarvan de voorste lob circa 2 maal zoolang is als de rug- 

 waarts gerichte zijiobben. Bloemstengel meest korter dan of bijna evenlang als de 

 bladstelen. Uitsteeksel der bloeispil violet A. maculatuiu biz. 335. 



B. Bladen reeds laat in den herfst verschijnend met kort en wijd scheedeachtigen steel en 

 meest lichtgeaderde nerven. De voorste lob meest niet veel langer dan de zijwaarts 

 uitstaande zijlobben. Bloemstengel omstreeks half zoo lang als de bladstelen. Uit- 

 steeksel der bloeispil geel A. italicum blz. 336. 



Volksnamen. Het meest wordt voor dit geslacht de naam aronskelk ge- 

 bruikt. In de Graafschap Zutphen spreekt men van kindje in 't pak, in 

 Noord-Limburg van kindjes, in Zuid-Limburg van vader in de koekkas. 



A. maculatum i)L. Gevlekte aronskelk (fig. 250 1. 



Deze plant is onbehaard. Zij heeft een eirond-langwerpigen knol van 

 2-3 cM lengte en 1-1,5 cM dikte. De bladen verschijnen eerst in de lente 

 en hebben een steel, die meest dubbel zoo lang is als de schijf en in het 

 onderste derde deel scheedeachtig verbreed is. De bladschijf is spies- of 



1) maculatum = gevlekt. 



