336 



— ARACEAE. 



FAMILIE 15. 



Arum maculatum 

 Fiff. 250. 



bijna pijlvormig, de voorste lob is langwerpig en omstreeks dubbel zoo lang 

 als de rugwaarts gerichte of iets uiteenstaande zijlobben, van boven glanzend 

 groen en vaak met bruine plekken , van onderen bleeker. 



De bloemstengel is meest korter, soms evenlang als de bladstelen. De 

 bloeischeede heeft een langwerpige, aan den voet witachtige, in het midden 

 of van boven purperkleurige buis en een schijf, die omstreeks driemaal zoo 



lang, langwerpig-lancetvormig , van binnen groen 

 of aan de randen purperkleurig, vaak purper 

 gevlekt is. De bloeikolf is omstreeks half zoo 

 lang als de bloeischeede of korter. Het uit- 

 steeksel heeft een dunnen, bleekgelen steel en 

 een violetten , afgeknotten, knotsvormigen top, 

 die korter of langer dan de steel is. Het vrouwe- 

 lijke deel der bloeiwijze is omstreeks 3-4 maal 

 zoo lang als het mannelijke. De vruchtbeginsels 

 zijn eirond , bleek groenachtig, soms met purper- 

 kleurige stempels. De geslachtlooze bloemen zitten 

 meest onder en boven de mannelijke, in verschil- 

 lende kransen, zijn aan den voet fijn gegroefd, 

 boven fijn priem vormig, bijna glad. De vrucht 

 (fig. 250) is scharlakenrood. 2\.. 1,5-4,5 dM. April , Mei. De plant smaakt scherp ! 

 De knol is bij de bloeiende exemplaren week, met litteekens der bladen 

 en wortels van het vorig jaar bezet. De jonge wordt door den stengelvoet 

 der bloeiende plant gevormd en is omgeven door 4-6 geheel gesloten 

 scheedebladen met 2-3 stengelbladen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in beschaduwde, 

 vochtige bosschen in Midden- en Zuid-Europa voor. Zij is bij ons vrij algemeen. 

 Volksnamen. De plant heet in Oost-Drente en op Zuid-Beveland arons- 

 staf, in laatstgenoemde streek ook aronsbaard, in Zuid-Holland en op Wal- 

 cheren kalfsvoet, in de laatgenoemde streek ook kraalpioen, bij Voorschoten 

 duivelsstokjes. 



A. italicum 1) L llaliaansche aronskelk (fig. 251). 



Deze plant is onbehaard en heeft groote, langwerpige, 5 cM lange en 3 cVl dikke knollen. 



De bladen komen reeds laat in den herfst te voorschijn en hebben een steel, die dubbel 



(ot meermalen) zoolang is als de schijf en aan den voet 

 slechts kort en wijd scheedeachtig verbreed is. De blad- 

 schijf is breed spies- tot smal spies- pijlvormig, meest 

 lichter geaderd, de voorste lob is meest niet veel langer 

 dan de uiteenstaande zijlobben. 



De bloemstengel is circa half zoo lang als de bladstelen. 

 De bloeischeede heeft een langwerpig-cylindrische buis, 

 die 1 2 a ^ 4 maal zoo lang is als de schijf en van binnen 

 wit, aan den rand iets vuil purperkleurig is. De schijf is 

 langwerpig toegespitst, van buiten groen-, van binnen 

 geelachtig, boven iets roestbruin aangeloopen. De bloei- 

 kolf is nauwelijks half zoolang als de bloeischeede, het 

 vrouwelijke deel is cylindrisch, omstreeks 3-4 maal zoo- 

 lang als het korte mannelijke. De vruchtbeginsels zijn 

 bleek, eirond. De geslachtlooze bloemen zitten onder de 

 mannelijke in weinige, boven deze in meer kransen, zij 

 zijn geelachtig, rimpelig. Het uitsteeksel van de bloeikolf 



is geel, het knotsvormig verdikte deel meest omstreeks evenlang als de steel er van. ^. 



3-6 dM. April, Mei. 



Arum italicum 

 Fis. 251. 



1) italicum = Italiaansch. 



