FAMILIE 16. 



— NAJADACEAE. — 



347 



Zannichellia palusiris 

 Fig. 260. 



gen, sterk vertakten stengel. De bladen zijn alle ondergedoken met steun- 

 bladen, die, als bij Potamogeton , vervangen zijn door een doorschijnende 

 scheede, aan de andere zijde van den stengel, tegenover het blad. Zij 

 zijn verder draadvormig en stomp. 



De mannelijke bloem (fig. 260) heeft een langen helmdraad en een 4- 

 hokkig, groot helmknopje. In de vrouwelijke is 

 de stijl kort, dik, omstreeks half zoo lang als de 

 vruchtbladen. De stempel is cirkclrond, meest 

 getand. De vruchtjes (fig. 260) zijn zittend of zeer 

 kort gesteeld , dubbel zoo lang als de stijl of nog 

 langer, l].. 7-45 cM. Mei— Herfst. 



Deze soort sluit in uiterlijk het naast aan de teere 

 vormen der grasbladigc Potamogetonsoorten b.v. 

 P. pusillus, heeft ook draadvormige, slappe bladen 

 aan een vertakten, dunnen, cylindrischen stengel, 

 die met wortelachtige, onderste leden in het slib 

 van den bodem kruipen. In ondiep water ontstaat 

 een kruipende vorm, die in de knoopen wortelt, 

 terwijl hij in diep water zweeft, zonder wortels in 

 de knoopen en met langere bladen. De plant vormt weer weiden op den 

 bodem van het water. Landvormen zijn niet bekend. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in slooten, vaarten en moerassen, vooral in brak water, voor. Zij is bij 

 ons vrij algemeen. 



Z. pedicellata ') Fr. Zo u t wa te r- zan n i c h e 1 1 ia (fig. 261). 



Deze soort onderscheidt zich van de vorige, 

 doordat de stengel meest zwevend is, doordat 

 de helmknopjes 2-hokkig zijn (echter in de 

 bovenste bloemen 4-hokkig, maar dan is de 

 meeidraad kort en klein), doordat de stijl lang 

 en dun is, even lang als of iets korter dan het 

 vruchtbeginsel. Vruchtjes (fig. 261) zijn er vaak 

 slechts 2, zij zijn langer gesteeld (steel meest 

 1 mM lang) en even lang als of weinig langer 

 dan de stijl. De stempel is vaak eirond, meest 

 onduidelijk getand. 2].. 7-45 cM. Mei— Herfst. 

 Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in geheel Europa voor, in brak water 

 en is bij ons zeldzaam. 



Zannichellia pedicellata 

 Fig. 261. 



4. Büppia "-) L. R u p p i a. 



Bloemen meest 2-slachtig, zonder bloemdek, met 2 meeldraden met bijna 

 zittende helmknopjes en zeer korte aanhangsels van het helmbindsel, 

 waarboven de helmhokjes uitsteken, die aan den voet uiteenwijken, met 

 niervormig stuifmeel en 4 (zelden tot 10) stampers met zittende of bijna 

 zittende, met kleine wratjes bedekte, schildvormige of verdiepte stempels. 

 Vruchtjes 1-zadig. Na de bevruchting ontwikkelt zich een steel, die meest 



1) pedicellata = met gesteelde bloemen, 

 nicus in de 18e eeuw. 



-') naar H. B. Ruppius, een Duitsch bota- 



