FAMILIE 16. 



NAJADACEAE. 



349 



de nar voorafgaan , zijn iets smaller. De bladen zijn alle lijn-draadvormig 



met vrij smalle sclieeden. De steel der aar is vrij kort (2-5 cM), meest 



niet meer dan 3 cM lang, na de bevruchting recht 



of iets gekromd , even lang tot hoogstens 3 maal 



zoo lang als de vriichtsteeltjes. De helmhokjes zijn 



rondaciitig, even lang als breed. De steel der 



vaak bijna halvemaanvormige, duidelijk gesnavelde 



vruchtjes (fig. 263) is vele malen langer dan deze. 



4. 7-45 cM. Mei- Herfst. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn pro- 

 terogynisch. De bouw is als bij R. maritima, maar 

 de steel blijft recht en korter. 



De plant blijft des winters onveranderd over. 

 • . Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in geheel Europa in zilte slooten en 

 moerassen voor en is bij ons vrij zeldzaam. 



Ruppia rostellata 

 Fig. 263. 



5. Potamogétou ') Tru. Fonteinkruid. 



Bloemen meest 2-slachtig, regelmatig, zonder bloemdek. Schijnbaar is 

 dit wel aanwezig, doch wordt gevormd door de helmbindselschubben der 

 meeldraden. Meeldraden 4 met korte helmdraden en tweehokkige, lang- 

 werpige, zijwaarts openspringende helmknopjes, met bloemdekbladachtige, 

 aan de rugzijde staande aanhangsels van het helmbindsel , die boven de 

 hokjes uitsteken. Stuifmeelkorrels bolrond. Stampers 4 met zittende of 

 bijna zittende stempels, die min of meer schildvormig en van kleine wratjes 

 voorzien zijn. Vruchtbeginsel met 1 eitje. Vruchtjes 4, zelden minder of 

 meer, ook na de bevruchting zittend, steenvruchtachtig, zelden vliezig, 

 bij de ontkieming met een dekseltje opengaand, iets samengedrukt, aan de 

 buitenzijde meest dikker, aan den buitenrand meest wat afgeknot en op de 

 buitenvlakte meest van een min of meer duidelijke kiel voorzien. Zaden 

 meest niervormig. 



Bloemen groenachtig of iets roodachtig, zittend, in cyllndrische of eironde, 

 eindelingsche, gesteelde, meest dichte aren. In de oksels der bladen (of 

 van een van beide bijna tegenoverstaande), die aan de aren voorafgaan , 

 ontstaan takken , die vaak dadelijk weer 2 bijna tegenoverstaande bladen 

 en een aar dragen. Deze wijze van vertakking herhaalt zich soms vaak. 

 Bladen meest afwisselend in 2 rijen, zelden tegenoverstaand, meest met 

 overlangsche en min of meer talrijke, meer of minder duidelijke dwars- 

 nerven, alle ondergedoken of de bovenste drijvend, meest zittend, smal 

 lijnvormig tot langwerpig, zeer teer, doorschijnend, de drijvende vaak 

 langgesteeld , breeder en steviger. Alle hebben min of meer vliezige steun- 

 bladen. Deze staan bij de meeste soorten van de bladschijf gescheiden, 

 tusschen deze en den stengel en omvatten dezen. Alleen bij P. pectinatus 

 zijn ze met de bladschijf ver naar boven vergroeid, zoodat ze daar aan 

 den top een soort tongetje vormen, bij P. densus zijn er 2 geheel vrije. 

 Meest zijn er tusschen steunbladen en stengel vele schub- tot haarvormige 

 okselschubben aanwezig. 



1) van het Grieksche potamos : rivier en geiton: buurman, vriend, dus bewoner der 

 rivieren. 



