FAMILIH lö. — NAJADACEAE. — 351 



Ook zijn de bladen meest rijk aan looizuur, waardoor ze te^en slakken- 

 vraat beveiligd zijn. 



Bij vele Potamogetonsoorten komen scheedeachtige steunblaadjes voor 

 aan de binnenzijde van den bladvoct, die beteekenis hebben , omdat zij den 

 knop, die zich daar bevindt, beschutten. Zij scheiden een soort slijm af, 

 evenals de teervliezige steunblaadjes bij Hydrocharis. 



Merkwaardig is het, dat bij vele soorten de bladen een bijna vetglanzende 

 oppervlakte hebben. Het water loopt er dan ook dadelijk af, als zij in de 

 lucht worden gehouden. De cellen, die aan de oppervlakte liggen , bevatten 

 dan ook oliedroppels. De beteekenis van dit verschijnsel is volgens som- 

 migen, dat zoodoende diffusie van zouten uit de cellen in het omgevende 

 water wordt tegengegaan. Volgens anderen zouden de waterdieren door 

 de slecht smakende olie er van teruggehouden worden, om de bladen stuk 

 te knagen. Zij, die het eerstgenoemde meenen , denken ook dat de slijm, 

 door de steunblaadjes afgescheiden voor hetzelfde doel dient, zoolang de 

 cuticula zich nog niet heeft gevormd. 



Alle soorten groeien des zomers sterk , maar de meeste kunnen slecht een 

 lage temperatuur verdragen. Zij blijven meest over in den vorm van bij- 

 zondere bladknoppen of van verhoornde, kleine takken, zoog. hibernakels, 

 of als deelen van den wortelstok. 



De bloemen zijn windbloemen en zijn proterogynisch. In de bovenste 

 bloemen zijn de stempels geschikt om stuifmeel op te nemen, terwijl de 

 onderste het ontlasten en het door den wind naar de hoogere gedreven 

 wordt. Bij windstilte blijft het stuifmeel tijdelijk bewaard in de schaalvor- 

 mige deelen der bloem. De zaden drijven op het water en worden zoo 

 verspreid. 



Vaak zijn de ondergedoken deelen dezer planten met een laag calcium- 

 carbonaat bekleed. Zij gebruiken namelijk voor de assimilatie een deel van 

 het in het water opgeloste calciumhydrocarbonaat en het overblijvende cal- 

 ciumcarbonaat zet zich als een harde laag aan de oppervlakte der plant. 



Opmerking bij het determineeren. Bij de determinatie lette men er op, 

 dat de vorm der vruchtjes bij het drogen verandert, de opgaven, welke 

 hier volgen, hebben betrekking op de versche vruchtjes. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Potamogeton 



A. Bladen, behalve de 2 aan de aar voorafgaande, door lange stengelleden gescheiden. 

 Boven den voet van het blad of den bladsteel steeds een scheede tusschen het blad en 

 den stengel. 



a. Bladscheeden ontbrekend. Sc!:c:de in de bladoksels groot (bladen aan den voet 

 er van uitgaand). 



aa. Bladen rondachtig tot smal lancetvormig, althans de bovenste nooit lijnvormig. 

 aaa. Stengel rond. Dwarsnerven in de bladen talrijk, dicht bijeen. Vruchtjes 

 onderling geheel gescheiden. 



a. Stengel meest tot aan de eerste bloeivvijze onvertakt. Bladen alle 

 gesteeld, met gladden rand, die, welke de lange aar voorafgaan, 

 bijna steeds drijvend. Als de ondergedoken bladen een bladschijf 

 hebben, is de middennerf aan weerszijden begeleid door eenige dicht 

 bijeenstaande fijnere nerven, die met de dwarsnerven er tusschen 

 langwerpige, doorschijnende (groene of kleurlooze) mazen insluiten. 

 un. Schijf der drijvende bladen lederachtig, ondoorschijnend, meest 

 omstreeks even lang als of korter dan de steel. Vruchtjes minstens 

 2 mM. lang. 



aaa. Aarstelen niet dikker dan destengel, niet verdikt. Vruchtjes 

 zwak samengedrukt, aan de rugzijde stomp gekield. 



