356 



NAJADACEAE. 



FAMILIE 16. 



Potamogeton plantagineus 

 Fig. 267. 



is. Zij is in of omstreeks het midden liet breedst en is geleidelijtc in den 

 korten (tot 2 cM langen) steel versmald, meest toegespitst, zeer door- 

 schijnend, met een duidelijk netwerk van mazen 

 naast de middennerf. De drijvende bladen heb- 

 ben een eironde, doorschijnende schijf, die 2-4 

 maal zoo lang is als de steel, welke slechts 

 1-2 cM lengte heeft. De bladschijf is aan den 

 voet afgerond, met stompen top en beneden 

 duidelijk zichtbaar net van mazen naast de mid- 

 dennerf. De scheeden in de bladoksels zijn tot 

 4 cM lang, langer dan de bladsteel. De aren 

 zijn meest slank, 3 mM dik, de aarstelen zijn 

 zeer dun en slank, tot 13 cM lang en P 2-2 niM 

 dik. De vruchtjes (fig. 267) zijn aan de rugzijde 

 stomp gekield. 4- 3-6 dM. Juni— September. 

 De variëteit ,5. pachystdchyus i) Rchb. heeft 

 tot 4 mM dikke aren en de vorm subspathaceus -) Rchb. van deze heeft 

 een kort, tot 6 mM lang en 5 mM breed, op een kleine scheede gelijkend, 

 schutblad aan den voet der onderste bloem. 



Deze soort is in den regel gemakkelijk van P. polygonifolius door de 

 dunvliezige, kortgesteelde, drijvende bladen en de kleine vruchten te onder- 

 scheiden. 



Biologische bijzonderheid. Aan den wortelstok ontstaan in den herfst 

 aan dunne verlengde uitloopers lancetvormige, naar boven gerichte knoppen, 

 die des winters rusten en in het voorjaar tot nieuwe planten uitloopen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze soort komt in West- en 

 Zuid-Europa voor in stilstaande wateren en moerassen. Zij is bij ons 

 algemeen. De vorm van de var. 5. is in de Persijnspan te Wassenaar 

 gevonden. 



P. fluitans "') Roth. Zwevend fonteinkruid (fig. 268). 



Bij deze soort zijn de ondergedoken bladen tijdens den bloeitijd vaak nog aanwezig, zij 

 zijn lang lancetvormig, de onderste zijn vaak klein, 14 cM lang, 6 cM breed, eirond, in 

 den bladsteel versmald, vliezig doorschijnend. De drijvende 

 bladen hebben een van boven iets gewelfden, meest langen 

 bladsteel (tot 25 cM lang) en een meest levendig groene of 

 roodachtige, ovale of langwerpig-lancetvormige, aan den 

 voet afgeronde of versmalde, vlakke schijf. De scheede in 

 den oksel van het blad is tot 6 cM lang, meest aanzienlijk 

 korter dan de volwassen bladsteel. 



Aren tot 5 cM lang met een tot 12 cM langen steel, die 

 aan den top verdikt is en meest aanzienlijk dikker (tot 5 mM) 

 dan de stengel (2-3 mxM). De vruchtjes (fig. 268) zijn circa 

 21 ;, mM lang, bijna cirkelrond, aan de rugzijde scherp ge- 

 kield, kort gespitst, in rijpen toestand vaak kastanjebruin, 

 glanzend. ^. 1-3 M. Juni— September. 



Deze soort komt meest niet bloeiend voor, tegelijk met 

 vormen voor stroomend water van Sagittaria sagittifolia en 

 Sparganium simplex voor. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze soort komt in stroomend water in bijna 

 geheel Europa voor. Bij ons is zij ook, doch zeer zeldzaam aangetroffen b.v. op Terschelling. 



Potamogeton fluitans 

 Fig. 268. 



1) pachystachyus = dikarig. 

 3) fluitans = drijvend. 



-) subspathaceus = bijna scheedeachtig. 



