362 



NAJADACEAE. 



FAMILIE 16. 



Potamogeton acutifolius 

 Fig. 277. 



voet in een hard, toegespitst deel uitloopen en welke dienen, om de win- 

 terknoppen, als zij loslaten en zinken, in het slib van den bodem te doen 

 ankeren. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en 

 Noord-Europa in rivieren, kanalen en plassen voor. Bij ons komt zij vooral 

 in veenstreken voor en is daar vrij algemeen. 



P. acutifolius 1) Lk. Spitsbladig fonteinkruid (fig. 277). 

 Deze onbehaarde plant heeft een platgedrukten stengel , wiens leden, die 



aan de aar voorafgaan, bijna zoo breed zijn 

 als de bladen. Hij is meest dicht gaffelvormig 

 vertakt. De bladen (fig. 277) zijn alle onder- 

 gedoken, even lang, lijnvormig, zittend, veel- 

 nervig, vrij geleidelijk in een fijne punt toege- 

 spitst. De dwarsnerven staan vrij ver uiteen, 

 loopen onregelmatig, doch zijn soms onduidelijk. 

 De bladen hebben aan den voet meest 1—2 

 zwartachtige knobbels. De scheeden in de blad- 

 oksels zijn meest niet 2 cM lang en vallen 

 spoedig af. 



De aren zijn kort, 4-6-bloemig, iets los. Zij 

 staan op stelen , die omstreeks even lang zijn 

 als de aren (meest 5-10 mM) en die nauwelijks 

 1 mM dik zijn. De vruchtjes (fig. 277) zijn aan 

 de rugzijde stomp gekield en gegolfd-gekarteld, vaak bijna cirkelrond, tot 

 3 mM lang en 2 mM breed met matig (tot meer dan 1 mM lang), iets 

 rugwaarts gekromd spitsje. 4- 3-6 dM. Juni— Augustus. 



Door de ineengedrongen groeiwijze en de tusschen de meest veel langere 

 bladen verborgen armbloemige aren en de groote, bijna bolronde vruchten 

 is deze soort van de vorige te onderscheiden. P. obtusifolius ziet er zoo- 

 wat evenzoo uit, doch heeft niet de veelnervige bladen dezer soort. 



Biologische bijzonderheid. Omtrent de winterknoppen geldt hetzelfde als 

 bij P. compressus is gezegd , alleen zijn ze minder stijf. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en 

 Noord-Europa in slooten en plassen voor. Zij 

 komt bij ons in heidestreken, doch vrij zeldzaam, 

 voor. 



P. obtusifolius-) M. et K. Stompbladig fon- 

 teinkruid (fig. 278). 



Deze onbehaarde plant heeft een dunnen , 

 nauwelijks 1 mM dikken, vrij sterk vertakten 

 wortelstok. De stengel is meest bijna draadvor- 

 mig, meestal dicht gaffelvormig vertakt, samen- 

 gedrukt met afgeronde kanten en meest 1-3 cM 

 lange leden. De bladen (fig. 278) zijn alle onder- 

 gedoken, even lang, lijnvormig (2-8 cM lang, 

 1 -3 mM breed) , zittend , meest 3-5-nervig, meestal 

 stomp met een meest kort stekelpuntje. Aan den 

 voet van ieder blad zitten 2 min of meer duidelijke, zwartachtige knobbels. 



Potamogeton obtusifolius 

 Fig. 278. 



1) acutifolius = spitsbladig. 



-) obtusifolius = stompbladig. 



