378 



CYPERACEAE. 



FAMILIE 17. 



rand. Urntjes langwerpig-eirond, opgeblazen, dicht kort- 

 behaard, grijsbruin. Mannelijke aartjes zeer slank cylin- 



drisch C. filiformis blz. 410. 



PPP- Katjes langwerpig-eirond, in een lange, aan den rand 

 gezaagde punt versmald, die vaak even lang is als het 

 kafje. Urntjes in een met lange (tot 2 mM), slanke, 

 later afstaande tanden voorzienen snavel overgaand. 

 Plant grasgroen. Stengel alleen onder de mannelijke 

 aartjes ruw. Bladen met iets rafelende, behaarde schijf. 

 Onderste'schutbladen lang-, de hoogere kort scheedeachtig. 

 Vrouwelijke aartjes ovaal tot kort cylindrisch, hunne 

 kafjes in een lange, aan den rand gezaagde spits ver- 

 smald, witvliezig met breede, groene middenstreep, 

 boven bruinachtig tot bruin aangeloopen. Urntjes eirond- 

 kegelvormig, generfd, langgesnaveld, geelgroen, ten 

 slotte bruin, meest dicht behaard . . C. hirta blz. 411. 



Voorkomen. In landbouwkundig opzicht zijn de Carexsoorten , behalve 

 Carex vulpina, die in vruchtbare vleiden voorkomt, slechte voedergewassen 

 voor het vee. Zij vormen de harde, zure grassen in veenachtige, luchtarme, 

 weinig voedsel bevattende weiden. Als nuttige plant moet C. arenaria ge- 

 noemd worden, daar deze medehelpt tot bevestiging der losse duinen. 



Volksnamen. De Carexsoorten zijn algemeen bekend als zegge, sek en 

 sekgras. Op vele plaatsen spreekt men ook van bent en rietgras, in Fries- 

 land van snilen, in den Achterhoek van Gelderland van pluus, in Utrecht 

 van kweek, in Waterland van hennebol, in West-Friesland van hanehunebol, 

 huinebol en kattekloot, in Zuid-Holland vansekkop, in Noord-Limburg van 

 snijgras, in het Oostelijk deel van Noord-Brabant van zoor, op Zuid- 

 Beveland van zuurgras en in Zeeuwsch-Vlaanderen van riet, snijdend riet, 

 en waterriet. 



C. dióicai) L. Tweehuizige zegge (fig. 284). 



Deze plant is kaal en grijsgroen. Zij heeft een kruipenden wortelstok 

 met bruine, vrij lange, dunne uitloopers, die met 

 bruine schubben bezet zijn. De stengel is aan den 

 voet meest iets boogvormig opstijgend , verder stijf 

 rechtopstaand, dun, teer, rondachtig, glad, meest 

 langer dan de bladen. De bladen staan alleen aan 

 den voet van den stengel en hebben een scheede, 

 die meest dofglanzend is en aan de afgestorven 

 bladen lichtbruin is gekleurd, terwijl de schijf meest 

 niet meer dan 1 mM breed, borstelvormig, goot- 

 vormig, rechtopstaand en iets ruw is. Het tongetje 

 is kort, boogvormig afgesneden. De plant is twee- 

 huizig met slechts een eindelingsch aartje. Het 

 aartje is meest niet meer dan 1,5 cM lang, rolrond, 

 het mannelijke is dun, meest langer dan het dikkere 

 vrouwelijke (fig. 284). De vrouwelijke kafjes blijven. Stempels zijn er 2. 

 De kafjes (fig. 284) zijn eirond, circa 3-4 mM lang, vrij spits, roestbruin, 

 met witvliezigen rand. De urntjes (fig. 284) zijn eirond, kort gesnaveld, 

 circa 3 mM lang, veelnervig, naar boven op de kielen ruw, langer dan het 

 kafje, ten slotte horizontaal afstaand of vrij wel rechtopstaand, zwartbruin, 

 aan de opening wit. De vruchten (fig. 284) zijn ellipsoïdisch-lensvormig. 



Carex dioica 

 Fiff. 284. 



1) dioica r= tweehuizig. 



