FAMILIH 17. 



CYPERACEAE. 



379 



aan weerszijden toegespitst, de cene vlakte is sterker gewelfd dan de andere. 

 4. 1-3 dM. April, Mei. 



Soms zijn de aartjes aan den voet vrouwelijk en boven mannelijk. 



De variëteit ,'5. Mcttcnidna Asc/iers. et ür. heeft aan den voet van het 

 mannelijke aartje een vrouwelijke bloem met een bij rijpheid wijd afstaand 

 urntje. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Noord-Europa 

 alL^emeen, in Midden-Europa zelden voor. Zij j^roeit vooral op hoogveen 

 tusschen het veenmos en is bij ons vrij zeldzaam. De var. is bij Lattrop 

 gevonden. 



C. Davalllana') Sm. Turf zegge (fig. 285). 



Deze plant is grijsgroen en kaal. Zij is dicht zodenvorniend. Uit den wortclstoi< komen 

 vele stijf reclitopstaande, dunne, teere, boven ruwe stengeis, die aan den voet door de 

 vezelige overblijfsels van bladen van het vorige jaar omgeven zijn. De bladen zijn alle 

 wortelstandig, smal, rechtopstaand met een scheedeen 

 een min of meer ruwe schijf. De scheeden der afgestorven 

 bladen zijn donkerbruin. 



De plant is tweehuizig en draagt slechts een eindelingsch 

 aartje. De kafjes zijn langwerpig, die der mannelijke 

 aartjes zijn licht roodbruin, breed witvliezig gerand, die 

 der vrouwelijke (fig. 285) zijn donker, lichtbruin vliezig 

 gerand, blijvend. Stempels zijn er 2. De urntjes (fig. 285) 

 zijn langwerpig- lancetvormig, circa 4 niM lang, uit een 

 eironden voet in een slanken snavel geleidelijk toegespitst, 

 ten slotte wat teruggeslagen of teruggekromd, met den top 

 scheef naar beneden gericht. De vrucht (fig. 285) is eirond- 

 lensvormig. ^. 1-5 dM. April— Juni. 



Soms zitten aan den top der vrouwelijke aren mannelijke 

 bloemen, wier kafjes na den bloeitijd dicht tegen de spil 

 sluiten en tot de rijpheid der vruchten blijven. Zulke 

 exemplaren gelijken veel op C. pulicaris, vooral daar de 

 vruchtjes, als bij C. pulicaris, bij rijpheid terugslaan en zij 

 ook in vorm er mee overeenkomen. Zij zijn echter niet zoo donkerbruin. Let men op de 

 scherpe halmen en bladen bij C. Davalliana, dan is echter verwisseling met C. pulicaris 

 uitgesloten. 



Kleine, zwakke exemplaren van C. panicea, met slechts een mannelijke aar zijn gemak- 

 kelijk te onderscheiden door de vlakke bladen en het bezit van uitloopers. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Zuid-, doch vooral in Midden- 

 Europa op veengrond en vooral inlage, natte weilanden voor. 

 Zij komt misschien bij ons voor. 



C. pulicaris-) L. Vloozegge (fig. 286). 



Deze plant is grijsgroen en kaal. De wortelstok 

 draagt meer of minder talrijke, boogvormig opstij- 

 gende, dunne, rondachtige, gladde, teere stengels, 

 die ver boven de bladen uitsteken. De bladen 

 zijn alle wortelstandig, rechtopstaand, met een 

 draadvormige, iets gootvormige, gladde bladschijf 

 en een scheede, die bij de afgestorven bladen 

 roestbruin tot bruin is. De tongetjes zijn boog- 

 vormig afgesneden 



De bloeiwijze bestaat slechts uit een eindelingsch 

 aartje. Dit is eerst rolrond, meest tot circa 1,5 

 cM lang, aan den voet vrouwelijk, boven mannelijk. Het vrouwelijke deel 



Carex Davalliana 

 Fig. 285. 



^ CD 



Carex pulicaris 

 Fig. 286. 



1) Davalliana = Daval's. 



-) pulicaris = vloo. 



