380 



CYPERACEAE. — 



FAMILIE 17. 



wordt tijdens den vruchttijd dikker. De kafjes vallen voor de vruchten af. 

 De 5-8 urntjes (tig. 286) zijn langwerpig-lancetvormig, circa 5 mM lang, 

 aan weerszijden (aan den voet bijna steelachtig) versmald, ongenerfd, 

 glad, ten slotte teruggeslagen, glanzend donkerbruin (vlookleurig), langer 

 dan de langwerpig-eironde roestbruine kafjes (fig. 286). De vruchten (fig. 

 286) zijn langwerpig, sarnengedrukt met zwak gewelfde zijvlakken. 2].. 

 1,5-3 dM. Mei, Juni. 



De vruchtjes sluiten niet nauw aan elkaar, als bij C. dioica, ook zijn ze 

 niet eirond, zooals daar, maar aan beide einden toegespitst, zij lijken in 

 vorm, kleur en grootte wel wat op vlooien. Door deze kenmerken is 

 verwisseling met vrouwelijke exemplaren van C. dioica uitgesloten. De 

 vruchtsnavels zijn, als bij C. dioica, klein. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West- en Noord- 

 Europa in vochtige weiden voor. Zij is bij ons vrij algemeen. 



C. disticha') Huds. Tweerijige zegge (fig. 287). 



Deze plant is kaal en heeft een vrij dikken, vrij lang kruipenden wor- 

 telstok met zwarte of bruine vezelige resten van 

 schubben. De stengel is rechtopstaand, driekan- 

 tig, van boven ruw. in den bloeitijd ongeveer 

 even lang als de bladen, tot boven bebladerd, 

 vaak aan den voet met zwartbruine, in vezels 

 gedeelde scheederesten. De bladen zijn vlak, 

 met aan de onderste afgestorvene zwartachtige, 

 aan de overige oudere bruinachtige scheeden en 

 vrij smalle, circa 3-4 mM breede bladschijven, 

 die aan de randen en van boven aan de onderzijde 

 op de middennerf ruw zijn. 



De bloeiwijze is een tot 4 cM lange, dichte of 

 beneden min of meer afgebroken, langwerpige, 

 meest omstreeks 1 cM dikke, aarvormige pluim, 

 met schutbladen, die niet bladachtig zijn. Deze bestaat uit meest 6-20 

 eironde aartjes, waarvan meest de onderste en bovenste vrouwelijk, de 

 middelste mannelijk zijn (soms zijn de middelste aan den voet vrouwelijk, 

 aan den top mannelijk en de bovenste mannelijk). De kafjes (fig. 287) zijn 

 langwerpig, toegespitst, roodbruin, witvliezig gerand met niet groene kiel. 

 Stempels zijn er 2. De urntjes (fig. 287) zijn ten slotte meest langer dan 

 de kafjes, uit eironden voet geleidelijk in den spits tweetandigen snavel 

 toegespitst, met scherp uitstekende, ruwe, maar niet gevleugelde kielen. 

 Zij zijn ten slotte donkerbruin of naar boven roodbruin en van onderen 

 lichter, zelden geheel lichtbruin. De vrucht is ovaal, samengedrukt. 2|- 

 1,5-5 dM. Mei, Juni. 



Deze soort gelijkt wel wat op C. paradoxa, maar onderscheidt er zich 

 van door den kruipenden wortelstok en door de afgestorven bladscheeden, 

 die den stengelvoet niet als een bos omgeven. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt vooral in 

 Midden- en Noord-Europa voor in moerassige weiden, in vochtige bosschen, 

 vaak aan boomstompen. Zij is bij ons vrij algemeen. 



Carex disticha 

 Fig. 287. 



• ) disticha = tweerijig. 



