382 



— CYPERACEAE. 



FAMILIE 17. 



vende en diepgaande, dat de wortelstok zeer lang en sterk vertakt is en 

 dat zij stijve bladen heeft. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt vooral in West- 

 Europa voor en groeit op zandige heiden en duinen. Zij is bij ons alge- 

 meen, de var. ,5. is zeldzaam gevonden. 



Volksnaam. Op Walcheren heet de plant duinreep. 



C. ligérica ^ 



Deze soort 



r. Gay. 



verschilt 



Loïre zegge (fig. 292). 



van de vorige, doordat zij in alle deelen dunner en fijner is en de 

 leden van den dunneren wortelstok niet zoo lang 

 zijn. Zij heeft een eenigszins slappen , slanken 

 stengel, die alleen boven ruw is. De bladen zijn 

 smaller. De bloeiwijze is meest eirond of lang- 

 werpig, meest niet meer dan 2 cM lang, zelden 

 aan den voet afgebroken. Het onderste schutblad 

 heeft soms een korten, bladachtigen top, de andere 

 missen dezen. In de bloeiwijze zitten 4-6 ellip- 

 tische of eerst langwerpige aartjes, die alle meest 

 aan den voet mannelijk, aan den top vrouwelijk 

 zijn, zelden is het onderste geheel mannelijk. De 

 vleugels der urntjes (fig. 293) zijn smaller, reiken 

 verder naar beneden en zijn iets 

 donkerder. 2^.. 1^5.3 dM. Mei, ^ 



Juni, iets vroeger dan de vorige. /m^ 



Voorkomen in Europa en in {Iw^) 



Nederland. De plant komt in West- '^^^' 



Europa in zandige heiden en in 

 de duinen voor. Zij is bij ons 

 alleen bij Hillegommerbeek ge- 

 vonden. 



Fig. 293. 



Urntje van 



Carex ligérica. 



Carex ligérica 

 Fig. 292. 

 a mannelijke bloem, b kafje der 

 vrouwelijke bloem. 



voet bebladerd. 



C. Schréberi -'; Schrk. (C. praécox •■) Schreb.). 

 Vroege zegge (fig. 294). 



Deze plant is kaal en heeft een vrij dunnen , met 



grijsbruine tot zwartachtige schubben voorzienen 



wortelstok. De stengel is driekantig, alleen onder 



de bloeiwijze ruw, zeer dun, tijdens den bloeitijd 



meest reeds langer dan de bladen, alleen aan den 



De onderste bladen hebben een bruine scheede en een zeer smalle, meest 



niet meer dan 1 mM breede, vrij ruwe, spitse, vlakke of 



gootvormige bladschijf. 



De bloeiwijze is meest ovaal, meest niet meer dan 2 cM 

 lang, ineengedrongen, vaak bijna hoofdjesachtig. De onderste 

 schutbladen hebben vaak een bladachtigen top. De bloeiwijze 

 bestaat uit 3-6 eerst elliptisch-lancetvormige, ten slotte ovale, 

 meest rechte aartjes, die aan den voet mannelijk zijn. De 

 kafjes (fig. 294) zijn roodbruin met groene kiel, witvliezigen 

 rand, eirond-lancetvormig, fijn toegespitst, iets korter dan de 

 urntjes. Deze (fig. 294) zijn omstreeks 2 niM lang, uit een 

 breed eironden voet plotseling in den snavel samengetrokken, 

 roodbruin, met iets boven den voet beginnenden vleugel met 

 ruwen rand. De rand van den vleugel loopt bijna evenwijdig 

 aan het urntje. De vrucht (fig. 294) is klein, lensvormig, aan 

 de eene zijde bijna vlak. ^. 1-6 dM. April, Mei. 

 Krachtige exemplaren gelijken op C. arenaria , maar onder- 

 scheiden zich steeds door hunne mannelijke bloemen aan den voet der aartjes. Verder is 

 de bloeitijd vroeger en is de plant in alle deelen kleiner en teerder dan C. arenaria. 



Deze soort is nog fijner en teerder dan C. ligérica. De leden van den wortelstok zijn 

 nog korter, toch is de plant niet zodenvormend. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit in Midden- en Noord-Europa 



Carex Schréberi 

 Fig. 294. 



1) ligérica = Loïre. 



-) Schréberi = Schreber's. 



•) praecox = vroeg. 



